basia gowska Opublikowano 7 Stycznia 2009 Autor Zgłoś Opublikowano 7 Stycznia 2009 Dziura jako brak – niepokoi Woła o zapełnienie O wetknięcie, Wsadzenie Lub zapchanie. Korci przestrzenią, Obiecuje niespodziankę, Kusi przyjemnym dopasowaniem, Rozkosznym wpadnięciem, Nęci dopełnieniem do całości. Natura wszak pustki nie znosi My też nie. Koleiny wytyczają kierunki, Nisze definiują rynki, Przerwy są radością ucznia, Pauzy, interwały, antrakty Określają rytm w sztuce. Dziura to Tao Z dziury wyszedłeś do dziury cię wrzucą.
Matmi Opublikowano 7 Stycznia 2009 Zgłoś Opublikowano 7 Stycznia 2009 Niezły koncept i niezgorsze wykonanie. Razem tworzą naprawdę przyjemny w odbiorze wiersz i inteligentny :) Pozdrawiam.
Trup Czarnopalcy Opublikowano 10 Stycznia 2009 Zgłoś Opublikowano 10 Stycznia 2009 Strasznie mi się ten wiersz podoba :> może dlatego, że jestem facetem :]
Rekomendowane odpowiedzi
Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto
Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.
Zarejestruj nowe konto
Załóż nowe konto. To bardzo proste!
Zarejestruj sięZaloguj się
Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.
Zaloguj się