Jesienne wspomnienie

[Bronek]

wącham liście żółte już
wdycham głęboko
ich zieloną tęsknotę
za rumianym obliczem słońca

jest tamten dzień
nasz spacer do nikąd
u celu dobra przystań
we włosach wierzby
której kora spękana do żywicy
jak krew tętni pod skórą

twoje serce trzepoczące
skrzydłami o żebra
piersi w klatce sukienki
uchwycone delikatnie
w szpony

odleciałaś
jak ptak krzycząc jękliwie
w uszach mi dzwonisz
i pachniesz korą
pod powiekami

[Bernadetta1]

druga połowa wiersza wydaje mi sie lepsza...pozdrawiam:)

[Bronek]

Początek to wprowadzenie i gra wstępna....

[Bernadetta1]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

chyba że tak;)

[Agata_Lebek]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Ale na zetkę to jeszcze za mało. Pozdrawiam

[nAzGuL22]

Tekst po prostu nierówny, momentami górnolotny. Podoba mi się tylko :

Pachniesz korą pod powiekami

Pozdrawiam

[M._Krzywak]

Już bardziej naiwnego, dennego tekstu się nie dało wkleić?

[Fanaberka]

Wybacz, Bronek, ale pierwsza zwrotka tak zielona jako ten zapach w żółtych liściach.

Podobają mi się piersi w klatce sukienki - jest w tym fajne, erotyczne napięcie.

No cóż, wierszyk się chyba nie udał.
Do następnego.
:-)

[H.Lecter]

Jeszcze nie tym razem...
: )

[Mirosław_Serocki]

nie tędy droga, Bron.

[Bronek]

Dzięki za dobre rady i poprawiam

liście zżółkły już
tęsknią za rumianym
obliczem słońca

park wycięty w pamięć
nasz spacer
zaplątany we włosach wierzby
której skóra spękana do żywicy
tętni pod gardłem
krew przenika policzki

uskrzydlone serca
trzepoczące o żebra
chcą się uwolnić od wstydu
piersi w klatce sukienki
uchwycone delikatnie
w szpony

odleciałaś
jak ptak krzycząc jękliwie
w uszach mi dzwonisz
i pachniesz korą
pod powiekami