Zgłoś

A.M.   Co znaczy ta melodia? Nie wiem, mnie nie pytaj. Nie rozumiem, co mówi, jak do mnie przychodzi. Wiem, że rytm z sobą niesie, zacięcie do życia, tak ważny mi, tak bliski, tak bardzo mi drogi. Kiedy nucę jej dźwięki, odkrywam, że jestem nie ten sam, ale inny – zwiewny w każdym słowie. Więc ją w sobie układam, uczę się jej treści, która tworzy mnie, zmienia, zestraja na nowo. Słyszę smutek jej nikły, wątpliwą istotę, co jak nić, srebrna linia, wywija się, miota. Słyszę jasność jej tonu, tembr, ciemny niepokój, który więźnie mi w gardle, odbierając słowa.   Może kiedyś się ze mnie wyśpiewa, wyrazi, swoją barwę jak oddech w powietrzu rozniesie – jak ten, którego nigdy nie widziałem twarzy, a głos czuję po skali w harmonii, bezkresie.

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

@kasia652 Zabawne, ale raczej nie, ławka to takie krzesło pod błękitnym niebem i tym pochmurnym. Najlepiej siedzieć na ławce z kimś bliskim, bardzo bliskim, a potem wspomnienia budzą tęsknoty. Pozdrawiam :)

@andrew   Świetny pomysł - kosmiczna sceneria jako metafora przeznaczenia i miłości to naprawdę odświeżające połączenie! Podoba mi się napięcie między przypadkiem a przeznaczeniem oraz to, jak wielkie litery ("JĄ", "ONA") budują wagę tej chwili. Szczerość w "koniec samotności , koniec wolności" robi wrażenie. Piękna puenta na koniec. Super!

Dziś  idę drogą a na niej liście które kruszeją pod naciskiem    tak kruszę się gdy nie widzę słońca które maluje mój dzień   a słońce to taka mała dusza która żyje jak serce pełne nie z braku powietrza lecz z powodu drogi, która jest za zakrętem.   

@Wiechu J. K. Zabawne jak zwykle drewno z ławki może budzić emocje, kiedy na niej siedział ktoś ważny.