Galatea nie żyje.

[M._Krzywak]

Gdzież mi do nich, przez ducha wieków się skłaniam
a może jednak? Część przepisuję, część stwarzam
lecz spójrz – mam mokre palce od tuszu i wspomnienia
a może jednak? Może jednak coś zmieniam?
trwa niczym zadra na sercu mniemanie
efemeryczne jest to pisanie
a może jednak?

niech milkną echa, z przeszłości cząstki
i z jutra cząstki w jedno się złączy
ekscerpcja z teraz – na wieki wieków

żywioł. Natchnieni sobą niech ręczą:
„y” – znak niewiadomej, potocznie kogoś
jeżeli myślisz, że się mylę
echo podpowie - … .

[Baba_Izba]

O wierszu można powiedzieć: stargane struny duszy poety.
Odwieczne pytanie PL:
"Może jednak coś zmieniam?"
Myślę, że tak. Sztuka, poezja zmienia świat, czyni piękniejszym,
mam nadzieję, że też lepszym.
"niech milkną echa, z przeszłości cząstki
i z jutra cząstki w jedno się złączy
ekscerpcja z teraz – na wieki wieków"
Tak, te wartościowe cząstki się łączą, mimo i na przekór swojej
efemeryczności.
Mnie się wiersz podoba, dawka przemyśleń filozoficznych,
ale też pewnie i dobrych uczuć peela, inspiruje czytającego
do własnych przemyśleń.
Serdecznie pozdrawiam
- baba

[Bernadetta1]

Michale:)...wiersz z tak zwanej grupy utworów autotematycznych...odwieczne pytanie o sens tworzenia, roli poety, kultury...a jednak zabrzmiał bardzo osobiście , sentymentalnie tworząc klimat niepewności...mimowolnie skojarzył mi się z wierszem Szymborskiej,,Obmyślam świat''...lubie ten rodzaj poezji...pozdrawiam ciepło