Elegia I

[Karol Samsel]

Andrzejowi Sienkiewiczowi

mój ojciec chrzestny umarł na leżąco
jeszcze przez jakiś czas poruszał głową
po spalonym pergaminie z terakoty

mężczyzna dogasający na podłodze
jak stłuczony pszeniczny bożek
lub rozciągnięte ramię azymutu

powiedz jak można mu zadośćuczynić
za katafalk przedarty na kolisku sali
i cygański aromat zorzy za oknem

mój ojciec chrzestny w sukni z mosiądzu
w jego zwłokach z dalekiej północy
w rozciętej nerce w przekłutym brzuchu

przegląda się róża pustyni z południa

13-14.12.2008r.

[Michał_Kućmierz]

Bardzo piękny wiersz panie Karolu.
Czytam i zazdroszczę ;)
Pozdrawiam M.

[Karol Samsel]

Bardzo dziękuję. Pozdrawiam.

[JacekSojan]

? to można umrzeć na stojąco?!
wiersz nieco hermetyczny;
trochę tu magii i symboli jakby nieco przygasłej, bo niewiele mówiącej;
dobrze by było, gdyby autor dał odsyłacze pod pojęcia w rodzaju:
"po spalonym pergaminie z terakoty" - czy to ma jakieś szersze znaczenie?

"stłuczony pszeniczny bożek
lub rozciągnięte ramię azymutu" - ma to jakieś szersze koneksje?

"za katafalk przedarty na kolisku sali" - trudno się w takim obrazie znaleźć;

i co znaczy "suknia z mosiądzu"?

- bo róża pustynna dla mnie zrozumiała;

pozdrawiam!
J.S

[Karol Samsel]

Niewiele pomogę, Jacku, przepraszam. To nie był popis erudycji i nie chciałem odsyłać do odsyłaczy. Śmierć "na leżąco" to śmierć prozaiczna. Stąd to zachwianie logiki w pierwszym wersie - raczej celowe, choć pierwotnie umieściłem tam śmierć "na siedząco".

Ojciec chrzestny jest kimś na kształt szlachetnego, pomnikowego boga, pana magii i symboli, o których pisałeś, Jacku, poniżonego przez konieczność śmierci. Stąd w jednym momencie jest "w sukni z mosiądzu", a w drugim - okazuje się "stłuczonym pszenicznym bożkiem".

"Spalony pergamin z terakoty" i "dogasający mężczyzna" miały odwoływać do okoliczności śmierci bohatera wiersza - po prostu: do podpalenia mieszkania.

Przypuszczam, że wiersz pozostawia wiele do życzenia. Niemniej jednak chciałem go tutaj przedstawić.

Pozdrawiam i dziękuję:).