Taczmachal

[frymen38]

Po agonalnej nocy wstał żałobny poranek
znowu niebo okryte ołowianym całunem
budzi dzień płaczem mżawki
czy ma być tak zawsze

Panie podaruj świetlistą szatą przebaczenia
lub włóż mi w pierś bazaltowy głaz
Ciągle tkwi w mym sercu niezniszczalny Taczmachal
jak mam istnieć z tym żywym grobowcem

Nie marze o miłości zabierz te przekleństwo
Zbuduj ostrokół wokół mego serca
Niech przed następną mnie uchroni