Zapomniana modlitwa Mojżesza starywiersz po poprawkach

[adolf]

Proszę cię Boże o ostatni cud
żyć jest tak trudno, gdy umierać prosto
Ażebyś zniszczył ten przeklęty lud
Bowiem destrukcja to jego rzemiosło.

żyć jest tak trudno, gdy umierać prosto
i nieść wśród tłumów swe sumienie z brązu
patrzeć [jak] zielone chmury lasów rosną
bo uciekają - od nas - tak po prostu...

I przeklnij Boże, przeklnij lecz na zawsze
Niech się dekalog, położywszy w grobie
W nim nie przewraca, kiedy w jego czaszce
Dwie się bić będą litery by koniec
Zaznaczyć sobą i utknąć w TWYM słowie!
Lecz niechaj tablic wieko go przytrzaśnie
Gdy się kamienie rąk mych uczepiwszy
Jakby chcąc wyssać, ze mnie życie całe
Szturchają głoski - mówią "człowiek - kamień

I zakończ Boże, zakończ naszą ziemię,
Przykryj ją ciemną wszechświata tkaniną
I zamień wszystkich ludzi, lecz w kamienie
Bo te gruzem płaczą sypiąc się w dół - ginąc