Posłaniec Wschodu

[Aneta_Pikor]

Z czarnego lodu
mrocznej udręki
promień potęgi
posłaniec Wschodu
wreszcie przybywa
lśniący nadzieją
lody topnieją
gdy twarz odkrywa

koniec już chłodu
z wzburzoną falą
z niezłomną wiarą
dotrwam Zachodu

[pathe]

-poszarpany i wcale że źle się to czyta bo gupi się wątek co dwa słowa
-ja widzę, że to o słońce, jakimś zbawicielu, ew wiośnie czy to posłaniec jest jak słońce.
hm afirmacją czego jest ten utwór ma on pobudzać do reflekcji, olśniewać, poddawać w wątpliwość, wychwalać, może nurtować czytelnika wiercić dziurę w brzuchu, czytelnik ma się identyfikować
chodzi o cel. postawiłaś go sobie?

[mały_dzielny_toster]

Chaotyczne i nieskładne, ciężko zrozumieć.

Pozdrawiam.

[Aneta_Pikor]

Masz rację, muszę popracować nad komunikatywnością. W wierszu głównie chodzi o podkreślenie tego, że w każdym momencie naszego życia, nawet tym najgorszym, powinniśmy mieć nadzieję i wiarę, że nadejdzie lepsze jutro, że zjawi się ktoś lub coś i wyrwie nas z udręki, z ciemności, podaruje promień nadziei.

[Botio]

Może nie tak ciężko, ja wysnuwam wniosek, że Dnia: 2008-11-21 uśmiechnął się do Ciebie ten, o kim marzyłaś Dnia: 2008-11-09 :)
PS www.youtube.com/watch?v=A8IVASo0umU :)

[Aneta_Pikor]

Cóż za słuszne zestawienie faktów, panie Botio... :D