Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

twoje imię tylko błyszczy
reszta liter – zwykła biała
biała ich melodia
smutna pusta

z rozbiegu czasu
życie startowało
czas to życie zmienia
psuje

dźwięk już bezimienny
na pustyni – nie wołam
blednie jakby sen
w oparach obojętności

pod strzechą rozumienia
rzucę piórem
imię skreślę
bo już nic nie znaczysz


Opublikowano
CYTAT (Kai Fist @ Jul 15 2003, 07:05 PM)
o jedo biała za dużo... czasu....czas
a o treści do nie mam zdania, mojemu gustowi nie pasuje..., nie czuję uczuć ani klimatu.

Pozdrawiam.

dlaczego
Opublikowano
CYTAT (Kai Fist @ Jul 16 2003, 12:35 PM)
dlaczego?
ponieważ, przed przeczytaniem, w trakcie, i po czułem się tak samo, Twoje słowa na mnie nie oddziałały, nie poczułem klimatu i uczuć...i tyle.

Pozdrawiam.

przecież pisze wiersz dla siebie a nie dla was
Opublikowano
CYTAT (Renata @ Jul 16 2003, 07:56 PM)
przecież pisze wiersz dla siebie a nie dla was

a to jest chyba forum...
ja też napisałem kilka wierszy, cześć spotkała się z dobrym przyjęciem, ale i tak większość została skrytykowana mocno.
ja pisze dla siebie, jak ty, ale chcę poznawać opinie innych, nawet jeśli w 99% będą złe, a zdanie, które Ty napisałaś jest dla mnie całkowicie bezsensowne, to jest forum na którym każdy może publikować, a jaki jest tego cel?, właśnie! każdy może napisać swój własny komentarz, szczególnie, że jest to forum dla zaawansowanych...
Opublikowano
CYTAT (Kai Fist @ Jul 16 2003, 09:06 PM)
CYTAT (Renata @ Jul 16 2003, 07:56 PM)
przecież pisze wiersz dla siebie a nie dla was

a to jest chyba forum...
ja też napisałem kilka wierszy, cześć spotkała się z dobrym przyjęciem, ale i tak większość została skrytykowana mocno.
ja pisze dla siebie, jak ty, ale chcę poznawać opinie innych, nawet jeśli w 99% będą złe, a zdanie, które Ty napisałaś jest dla mnie całkowicie bezsensowne, to jest forum na którym każdy może publikować, a jaki jest tego cel?, właśnie! każdy może napisać swój własny komentarz, szczególnie, że jest to forum dla zaawansowanych...

klepiesz bez sensu

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • a potem zgasło światło w ciszy świecy siedzieliśmy w jedynym jasnym oknie   w końcu nastała ciemność westchnęła i zasnęła   żółty pies ujada z powagą po drugiej stronie księżyca jest kilka ciekawskich osób   wiosna drukuje się w 3D replay zielony pies szczeka ale z honorem  
    • @Berenika97 Bardzo dziękuję!!!   Narracje bohaterek były dla mnie w sposób zrozumiały trudniejsze do napisania. Ale będą sie pojawiać w dalszej części poematu.     Słuchaj mych szeptów. To echo zmarłych woła. Nie budź mnie teraz.   Pozdrawiam
    • Kaktus jak każda roślina też może umrzeć od zaniedbania Zapomniany odłożony odrzucony   Listek po listku odpada ziemia wysycha powoli traci swą barwę i urok   Myślisz, że da sobie radę w końcu taki jest silny może wszystko wytrzymać   Aż w końcu umiera całkiem przez ciągłe odkładanie najprostszych potrzeb nawet
    • "Zacisze ciszy"   Uwielbiam ciszę i każdą z nich słyszę. „Ciszy się nie słyszy” – ktoś powie – „oprzytomnij!” A śpiew ptaków, który ciszę kołysze? Jak się niesie w cichej, pełnej symfonii.   Z wszystkich cisz najczulsza jest wieczorna, gdy zmierzch nadchodzi i dzień do snu się układa. Cichość dnia staje się wtedy pokorna i wolniutko w ciszę nocną zapada.   Ciszę gwiazd błyskotliwych słyszę, jak w czerni snuje się, cicho szumiąc. Tę tak daleką słyszę – czarną ciszę, w otchłani kosmosu jej nasłuchując.   Najbrzydszą ciszę wojen i głodu słyszę, i myśli tych, którzy głusi są z wyboru. Strach dzieci i myśli zbrodniarzy w pysze – wszystkich słyszę, tych ludzi bez honoru.   Własnej zadumy ciszę również słyszę, wpatrzony w sufit krajobrazu wyobraźni. Napływ przeszłości mózgiem mi kołysze, ciszą wspomnień podstarzałej już jaźni.   Lecz najgłębszą ciszę słyszę wtedy, gdy w sobie samym odnajduję tę ciszę. W niej milknie – ból, troska i ludzkie biedy, i pozostaje tylko – dobroci zacisze.   Leszek Piotr Laskowski. 
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Zgadza się, ale klimat podobny:). 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...