Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

rodzisz się ufasz chodzisz uśmiechasz
potem
inicjacje kopulacje iniekcje i projekcje
świat smakuje octem o piątej rano wyciągasz z kieszeni
pomiętny tłustym brudem kawałek papieru chyba z gazety
skrzypiącym atramentem rzeźbisz plamy i dziury w sobie
jutro zapomisz o czym świat bełkotał ci mroźnym porankiem
płaczesz
zastanawiasz się i się przekamarzasz
lepiej idź już

Opublikowano

rodzisz się ufasz chodzisz uśmiechasz
potem
inicjacje kopulacje iniekcje i projekcje
świat smakuje octem

Po dzieciństwie, dojrzewanie ? Mocne...

o piątej rano wyciągasz z kieszeni
pomiętny tłustym brudem kawałek papieru chyba z gazety

Pomiętny ? Pomięty ? Pamiętny ?
Po cholerę nosić śmieci w kieszeni ?
Peel na kacu nie odróżnia gazety od rachunku z izby wytrzeźwień ?

skrzypiącym atramentem rzeźbisz plamy i dziury w sobie

Pióro się zniszczyło, " czarna dziura " w pamięci, czy nie wiadomo o czym pisać ?

zastanawiasz się i się przekamarzasz

się i się...

jutro zapomisz o czym świat bełkotał ci mroźnym porankiem
płaczesz

No, żal menela...

lepiej idź już

Idę...
Giovannii, to jest niechlujne i tanie.
Minus.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Migrena   Wiersz jest niezwykle zmysłowy, duszny i pełen świetnie zbudowanego napięcia. Opowiada o nagłym, pierwotnym pożądaniu, które wybucha w najbardziej prozaicznym i uregulowanym miejscu - w przestrzeni publicznej. Budujesz genialny kontrast między stłoczoną, obojętną przestrzenią pociągu (ludzie, którzy „pilnują swoich granic”), a brutalnym, bezwstydnym przełamaniem tej strefy komfortu. Kobieta z wiersza ignoruje konwenanse („klatka manier”). Przeobraża przedział w miejsce, gdzie zasady społeczne przestają istnieć.   Wykorzystujesz ruch pociągu do budowania rytmu wiersza i eskalacji napięcia. Maszyna i ludzkie ciało zlewają się w jedno, potęgując uczucie nieuchronności.   Bohaterowie stopniowo tracą swoje ludzkie, cywilizowane cechy na rzecz czystego instynktu, a pożądanie zostaje określone jako „coś starego jak krew”. To powrót do natury w samym środku cywilizacji. A inni pasażerowie tworzą tło, na którym ten akt bezwstydu wybrzmiewa najmocniej.   Czuć tu prawdziwy ogień i bunt przeciwko konwenansom. Fantastyczny!
    • @Myszolak   Bardzo dziękuję! Świetnie, że spojrzałaś z innej perspektywy. Dlatego to jest wiersz oniryczny, dzieje się w naszej podświadomości. I tak jak sen może mieć wiele znaczeń. Zwróciłaś uwagę na aspekt, który Cię zaniepokoił - dziękuję za to. :) Pozdrawiam serdecznie. 
    • Witaj - super - całość na tak  -                                                            Pzdr.
    • @Lenore Grey   Bardzo dziękuję! Pozdrawiam. :) 
    • @Myszolak Mieć swoje niebo... ... zniknęła piękna zorza  budzi zawsze zachwyt  spoglądam na swoje niebo   widzę jutro  wiele obiecuje  ... Pozdrawiam serdecznie  Miłego wieczoru  Ladny woersz, czytelnicy już senni
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...