Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

wciąż świeża
ich szarlotka
dawno zawarta
to soczyste kosztele

upiekło się
trzymają za ręce
w oczy patrzą
karabinowe wspomnienia
tego nie zatrą
wzmacnia

podparci czasem
na karku stoją
choroby serca
wspólnego

świat nie docenia
dziś tak niesmacznie
witają ulice

rośnie średnia wieku

Opublikowano
świat nie docenia
dziś tak nie smacznie
witają ulice

rośnie średnia wieku


Bardzo ciepły, liryczny wiersz o jesiennej (srebrnej), bardzo pięknej miłości...tak ładnie ją namalowałeś aż się wzruszyłam...bardzo mi się podoba. Umiesz tworzyć takie klimaty.
Tylko popraw "niesmacznie"... w tytule uciekło "r" - srebrni... tak?
:)))
Cieplutko pozdrawiam.
Opublikowano

trzymają za ręce
w oczy patrzą
karabinowe wspomnienia
tego nie zatrą
wzmocnia

oj Koval chyba Ci się nie upiecze
:)strzelali do siebie Ci zakochani?OJ
albo ja coś źle zrozumiałam, aha
a nie powinno być wzmocnienia?
no tak sobie jak na moje słabe oko,
nie zorientowałabym się że srebrni..,
ciepłoniaście

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Nie do siebie, srebrni( 50 rocznice) w tym zasie padło wiele strzałów
pozdrawiam serdecznie:)
rocznica 50 czego? mm a do kogo?
do zakochanych zdaje się, no ale
po samym tekście bym się nie
zorientowała o rocznicy, dobrze
że wymyślono coś takiego jak
tytuł:)ciepłoniaście
(znaczy się oni przetrwali )
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Nie do siebie, srebrni( 50 rocznice) w tym zasie padło wiele strzałów
pozdrawiam serdecznie:)
rocznica 50 czego? mm a do kogo?
do zakochanych zdaje się, no ale
po samym tekście bym się nie
zorientowała o rocznicy, dobrze
że wymyślono coś takiego jak
tytuł:)ciepłoniaście
(znaczy się oni przetrwali )
byc może i za mało czytelnie, ale stare teksty zawsze są zamazane
pozdrawiam serdeczenie
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


rocznica 50 czego? mm a do kogo?
do zakochanych zdaje się, no ale
po samym tekście bym się nie
zorientowała o rocznicy, dobrze
że wymyślono coś takiego jak
tytuł:)ciepłoniaście
(znaczy się oni przetrwali )
byc może i za mało czytelnie, ale stare teksty zawsze są zamazane
pozdrawiam serdeczenie

no ten ma swój klimat:)wzajemnie

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Migrena   Niezwykle zmysłowy erotyk, w którym intymność dwojga ludzi splata się z pierwotnym rytmem natury. Jest u paralela między żywiołem morza a ludzką namiętnością, natura jest żywym organizmem, który czuje i dyktuje rytm. Fraza „nagle tracę krawędzie” oddaje moment, w którym namiętność i bliskość sprawiają, że człowiek przestaje być osobnym bytem. Oddech "nie ma właściciela" i kochankowie stapiają się ze sobą i z nocnym pejzażem. "Skóra zaczyna pamiętać zanim dotyk jeszcze się wydarzy” - to piękna metafora - ciało ma swoją własną intuicję, która wyprzedza myśli. A dotyk staje się „najprawdziwszym językiem”, który potrafi wyrazić więcej niż jakakolwiek rozmowa i który, jak sugeruje puenta, ma szansę przetrwać dłużej niż sama fizyczność. To przepiękny tekst o całkowitym poddaniu się chwili, drugiemu człowiekowi i naturze, a fizyczność jest podniesiona do rangi mistycznego, niemal kosmicznego doświadczenia.
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Dziękuję.  Mówiąc szczerze, to metaforyka ma głównie na celu slalom między lagorytmami

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      . To też jest pewien znak naszych czasów stety, albo niestety, jak kto woli. Serdeczności.      P.S .: Zapomniałem dodać, że będzie z tego piosenka
    • @Na liniach czasu mowa o odnawianiu, odradzaniu się   oraz o możliwości budowania  zgodności ze światem   
    • @LessLove

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

         
    • @viola arvensis   Genialny! Czytam to, leżąc na kanapie (oczywiście odkładając inne obowiązki na następne dni, jak dobrze, że jest niedziela! ) i czuję głęboką duchową więź z tym tekstem. W świecie, który każe nam ciągle biec i realizować cele, ten wiersz działa jak idealnie schłodzone martini. Świetna jest płynność i lekkość formy, która idealnie kontrastuje z treścią. Piękna pochwała świętego spokoju!   Przeczytałam, polubiłam, stery też rzuciłam. Wiersz w punkt trafia, bez dwóch zdań, czas na relaks, a nie plan!
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...