Cztery płatki

[Martusia G.]

Szukane w roślinie,
a powinno w ludziach,
marzenie wielu dzieci,
zasuszana w książkach,
kładziona pod dywanem,
opatrywana w ramkę.
Mamy nadzieję, że
te cztery płatki
zmienią nasze życie na lepsze.
_________________________________________________________________________

Mam 12 lat. Dopiero zaczynam swoją przygodę z wierszem. Proszę o rady opinie oraz z słuszną, uzasadnioną krytykę, która pomoże mi pisać lepiej. Pozdrawiam.

[Kamil Mikietyński]

Szczęście. Marzenie i swoisty ogólny cel każdego człowieka. Talizmany - sławna czterolistna koniczyna, a nie ludzie. No tak, oczywiście zgadzam się z treścią. Możnaby niby o tym podyskutować, powiedzieć swoje za i przeciw, ale wyszłaby z tego obszerna rozprawa filozoficzna. Naprawdę myśli, które przekazujesz są całkiem trafne.
Nie mam także zastrzeżeń, co do kompozycji. Jednak nie podoba mi się taka "bezpośrednia dosłowność". Piszesz np. "a powinno w ludziach" i "Mamy nadzieję, że". Czytający wiersz powinien sam odczytać jego przesłanie - mniej lub bardziej ukryte. Sformułowania typu: "rób tak, a nie inaczej" nie pasują raczej do wierszy.
Chyba najprostrzym (możliwe, że tylko teoretycznie), a na pewno najskuteczniejszym sposobem przekazania, jak należy postępować, jest pokazanie konsekwencji związanych z opisywanym zagadnieniem zachowań. Prykład: jeżeli będziemy polegać wyłącznie na talizmanach mających nam rzekomo zapewnić szczęście, tak naprawdę pewnie go nie znajdziemy. Gdy zaczniemy szukać go u ludzi pójdzie nam o wiele lepiej - chociaż to też zależy od tych ludzi. Ubrać to w słowa godne miana poezji, poukładać w wersy i... powstaje utwór, do którego doczepią się pewnie już mądrzejsi ode mnie.
To właśnie moje "tylko" o jakiś rok spóźnione zdanie.
Cóż, szczęścia życzę!