Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

nie dana mi była martyrologia muszę więc być dziecinny
Uomo non educato dal dolore riman sempre bambino*
Zbyt wielu mistrzów poetów bez doznań którzy pustką krwawili
a jednak to była krew - żadna woda - czuło się w niej promile

Barańczak pisał „nie zaznałem głodu nigdy naprawdę, nigdy”**
Uomo non educato dal dolore riman sempre bambino
Wyzuty z oporów tropię sny słowne wypatruję motywów
Prowadzę mdłe rozmowy sam ze sobą żywo krocząc po linie

Ten drugi z pewnością jest obrażony – chciał widzieć że cierpimy
Układał ciekłe ciało na podłodze w swastyk lepkich rubinach
Wielu jest mistrzów poetów bez doznań oni z próżni roili
Ślady upadku dziury po nabojach wcale nie są prawdziwe

Ten kto nie cierpiał pozostaje gnojem lub też z włoska: bambino
Nigdy naprawdę nie dorosłem może powinienem to zlizać?

--------------------------------------------------------------------
*wyczytałem to w buddenbrookach mann'a
** to cytacisko wybiórcze z wiersza barańczaka o tym samym tytule ;)

ogółem to szukam czegoś ostatnio,brakuje mi tematów więc piszę bzdurne rymowanki, z góry dzięki za wpadkę
Jimmy

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Nie było Ci dane, a jednak cierpisz - blondasku kochany, spoko - Wena jest kapryśna i próżna, ale wraca, cholera jedna... - i Ciebie dopadła jej przywara - będzie lepiej, musi być, Poeto - będę czekać...
Ihmo - toto nie przemawia, jednak akcentuje poszukiwanie - dlatego wierzę, że wreszcie znajdziesz.

Pozdrówki, ciepełki :)
kasia.

p.s.
nie wystawiać języka po próżni...

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Berenika97     bardzo poruszająca i dojrzała reinterpretacja mitu róży   zachwyt bywa ślepy na   to co pod spodem a  Twój wiersz z niezwykłą czułoscią   odsłania prawdę o łodydze i lęku przed byciem dostrzeżonym naprawdę  bez pięknej oprawy   Nika   to jest piękny i głęboki tekst     a ja przy okazji -    cytat z Antoine'a de Sant Exupery który tkwi we mnie od lat   "miłosć nie polega na tym żeby wzajemnie sobie się przyglądać   lecz aby patrzeć razem w  tym samym kierunku"         
    • piękny poetycko tryptyk ukazuje, że poezja potrafi łączyć ludzi i pozostawiać ślad w sercu...pozdrawiam serdecznie*)
    • Świat jest mój twój i jego mamy do niego klucze którymi otwieramy noce i dni   Świat należy do nas nie wstydźmy się go mówmy o nim poetycko kochajmy jak brat siostre   Świat to nie tylko znój i trud to mosty szczerości otulone mgłą gdy ona opadnie uśmiech i fajne sny   Świat to horyzont to codzienny chleb który smakuje o każdej porze nawet gdy czerstwy
    • Dla mnie to przestroga, że to, co kwitnie musi zwiędnąć, opaść.... Wiersz ukazuje tę nagą prawdę. Warto odsłonić brak miłości dzięki prawdzie, bo wtedy... może ktoś inny w nas się zakocha, nie tylko zachwyci. Może my sami się w sobie zakochamy. 
    • @violetta "Taka karma". Niektórzy nawet nazywają się rodzeństwem, nie znając powodu, "z ostrożności" towarzyskiej, nawet nie życiowej. Dochowuję braterstwa, nie sięgam po cudze Muzy, ale delektuję się Jego pomysłami, które wzbogacają życie. JEGO plany sięgają poza osoby, incydenty, a nawet poza... nasze życie.   A jeśli chodzi o Muzy, może Cię zaskoczę: Muza nie jest zawsze, ani nawet często, słodką trzpiotką, mimo że potrafi. Muza inspiruje, czasem wkurzając do granic, rzucając poduszkami lub... kochankami. Piszę, żebyś była przygotowana, jeśli któryś odkryje Muzę w Tobie.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...