Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

tatułaż z henny

Wiktor_Bukowski

Przez Wiktor_Bukowski
w Forum dyskusyjne o portalu

 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Pancolek

Pancolek

Opublikowano
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Jestem katolikiem, ale faktycznie uważam, że Rydzyk to belzebub z Torunia, jak mawia ojciec Palikot.

Budowanie milionowego majątku i zaplecza politycznego na modłę katolicką, gdzie w sumie wiara jest jedynie tłem jest odrażające. Zresztą wszyscy słyszeliśmy jak mohery zachowywały się w Gdańsku i wielu innych miejscach - ciężko tu mówić o jakiejkolwiek klasie, ci ludzie są z cyrku. Najsmutniejsze, że potem każdy katolik musi się tłumaczyć za takich bencwałów i Rydzyka-polityka

;(
Rachel_Grass

Rachel_Grass

Opublikowano
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



najsmutniejsze jest to, jak Autor napisał tytuł
rzeczywiście, tytuł jest łużekający ;(

są katolicy i pseudokatolicy. katolik wierzący w Boga i katolik wierzący w Kościół (spore uproszczenie i odniesienie wyłącznie do moherów, ale niech będzie). nie powinno się zatem kazać katolikowi tłumaczyć z Rydzyka - polityka, bo to przejaw ciasnoty umysłowej.

tyle, pozdrawiam.
Wiktor_Bukowski

Wiktor_Bukowski

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

tytuł łużekający żeby henna k się nie domyśliła, i w przypływie moherowego szaleństwa nie usunęła mojego postu heheheeh

swoją drogą zainspirowała mnie , tak tak , wielkie słowa
rozmieńmy je na drobne bo - jak wiadomo tatuaż z takiego specyfiku po jakimś czasie schodzi - prędzej czy później ;P

Hania K.

Hania K.

Opublikowano
Opublikowano

Urąganie z ludzi jest tym samym, co się zarzuca nam, Katolikom. Tyle, że jak ktoś kpi sobie z wiary, to jest modny, a jak ktoś kpi z tego, kto kpi, jest od razu wyszydzony i wzgardzony. Oczywiście, że nie powinno się urągać w żadną stronę (chociaż wiersze są poddawane krytyce i tutaj już się nie upieram przy swoim), ale wyzywanie ludzi w postach jest naganne, a kolega Bukowski wychodzi na prowadzenie.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • violetta
      wagon między stacjami

      Przez violetta · Opublikowano

      Dokąd pan jedzie?:)
    • violetta
      Pieniądz

      Przez violetta · Opublikowano

      Trzeba mieć wiedzę, umiejętności, nie tak łatwo zdobyć :)
    • violetta
      Anioły

      Przez violetta · Opublikowano

      @Lenore Grey to takie niemowlaczki:)
    • amo71
      CZAS TERAŹNIEJSZY

      Przez amo71 · Opublikowano

      czas teraźniejszy czas teraźniejszy jest z blachy falistej drutu i pary idącej z kanałów zza ciemnej szyby sklepu w której miasto przymierza twarze   rano wypełza z kontaktów zimnego kranu popiołu w popielniczce   nie przychodzi dumnie nie staje w progu raczej przeciska się przez uszczelki okien pęknięcia farby grdykę rur które całą noc mówiły przez sen   na stole leży chleb ciężki jak argument nóż ma krótki błysk jakby ktoś w metalu zostawił nerw   za ścianą sąsiad przesuwa krzesło mebluje ciszę na nowo   ulica od rana mieli ludzi w zębach przejścia dla pieszych trzyma ich chwilę i wypluwa po drugiej stronie   autobusy są wielkimi rybami połykają mokre kurtki parasole zapach taniego tytoniu resztki snu i płyną z brzuchami pełnymi nieobecnych myśli   czas teraźniejszy ma dłonie spracowane paznokcie czarne oczy od monitorów czoło złożone jak reklamówka po zakupach   siedzi z nami w poczekalniach windach mlecznej lampie nad stołem telefonie który świeci jak tresowana rana   czas teraźniejszy nie mówi żyj mówi patrz   mięsiste światła zwisające z marketu na kałuże gdzie niebo wygląda jak pobity świadek na gołębia co dziobie frytki z godnością starego aktora na kobietę niosącą siatki jak dwa małe prywatne światy na chłopca który kopie puszkę i brzmi przez chwilę echem całej epoki   wszystko tu jest ostre ma krawędzie rysy poświaty i kurz   a jednak czasem coś się rozsuwa w szybie tramwaju łyżce kałuży pod neonem oku psa przywiązanego do słupa   oto staje się widoczne że świat nie składa się z rzeczy tylko uderzeń oddechów pęknięć chwil które nie nadążają za nami   czas teraźniejszy historia bieżącej daty iskra w kablu krew pod skórą miasta pył tańczący w smudze światła jakby to co martwe miało jeszcze ostatni odruch piękna   to my kiedy stoimy zupełnie na chwilę nieruchomo między nagłym hałasem a długim milczeniem słysząc jak dzień ostrzy zęby o nasze kości    
    • Berenika97
      wagon między stacjami

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Migrena   Wiersz jest niezwykle zmysłowy, duszny i pełen świetnie zbudowanego napięcia. Opowiada o nagłym, pierwotnym pożądaniu, które wybucha w najbardziej prozaicznym i uregulowanym miejscu - w przestrzeni publicznej. Budujesz genialny kontrast między stłoczoną, obojętną przestrzenią pociągu (ludzie, którzy „pilnują swoich granic”), a brutalnym, bezwstydnym przełamaniem tej strefy komfortu. Kobieta z wiersza ignoruje konwenanse („klatka manier”). Przeobraża przedział w miejsce, gdzie zasady społeczne przestają istnieć.   Wykorzystujesz ruch pociągu do budowania rytmu wiersza i eskalacji napięcia. Maszyna i ludzkie ciało zlewają się w jedno, potęgując uczucie nieuchronności.   Bohaterowie stopniowo tracą swoje ludzkie, cywilizowane cechy na rzecz czystego instynktu, a pożądanie zostaje określone jako „coś starego jak krew”. To powrót do natury w samym środku cywilizacji. A inni pasażerowie tworzą tło, na którym ten akt bezwstydu wybrzmiewa najmocniej.   Czuć tu prawdziwy ogień i bunt przeciwko konwenansom. Fantastyczny!

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...