==Westalka Świętowita

[czarny-tulipan123]

kto wie czy to był wymysł czy też bajda
w czasach gdy żyły święte gają bożki
wówczas ludzie wierzyli w różne gusła
gdzie jeszcze krzyż oświaty stał w ciemności
ale czy w bajdzie nie kryje się prawda
a ile w tym wszystkim znajdziesz fantazji?
z tej famy spisały te wszystkie pióra
zostawmy te domysły wsze zagadki
zamknijmy oczy i wejdźmy w świat baśni
w tę dziką puszczę w sam środek polany

gdzie świt się budził zmywał rosę z łąki
w ten wieczny ostęp kniei borem skryty
nie raz zaskrzeczał spłoszony trel ptasi
wschodzącym słońcem w ten błysk promienisty
w gęstą krzewinę zarosłą z paproci
gdzie bez z konwalii tak nęcił majowy
a niejedno zwierzę szło w ślad z racicy
wiekami przetarło tajemne ścieżki
gdzieś źródłem z nurtu pluśnie w lustro wody
tańczyło licho z wiatrem w ten gaj wieczny

tam stało bóstwo Świętowit z wyroczni
"wit"-"pan"co w cztery strony patrzył twarzy
naczelny bóg słońca w tej gaj świątyni
gdzie właśnie odbywały się obrzędy
w róg wielki napełniali miód kapłani
w celu odprawienia pomyślnej wróżby
pośród nich dziewczę anielskiej piękności
w ten ognień rzucała z ręki jantary
która ślubem tej kapłanki Westalki
była tu więziona nie z własnej woli

jej myśl gdzie indziej wędrowała z ducha
wszak chciałby się wyrwać z tej niewoli
wzbić się w to niebo lecz nie dla marzenia
odlecieć jak ptak z tej złotej klatki
tak ją ta miłość unosiła w skrzydła
tam gdzie najbardziej była szczęśliwa
do własnego domu do ojca, matki
gdzie panią była, bo to i księżniczka
któż o tym widział? jedynie kapłani
czy dla okupu została porwana?

chcieli ją zniewolić dla bożka chwały
wciąż poniżana, ale w cnotę czysta
właśnie w tym celu składali ofiary
bo kapłańska chuć była zbyt gorąca
aby później czynić zbereźne gwałty
już w kotle warzyli wybrane zioła
co odbierały pamięć - wszelkie zmysły
w ich rękach byłaby jak marionetka
wiedział o tym jeden młodzian zuchwały
a skąd? to była jego tajemnica

jak na zawołanie boskiego zbawcy
czarny zastępy chmur słońce przekryły
nagle z dnia zrobiła się ciemna nocy
zamarł gaj w cień mroku położył się śpiąco
jasny grzmot przeszył niebo z błyskawicy
strach targnął w serca w pulsie zagrało
wszem się waliły drzewa z nawałnicy
strasznie gniewało się dnia tego to niebo
wiatr w tańcu szalał z mocy sił porywczy
z ćmą żywa istota skryła się w kąty

tak właśnie w ten czas w ten żywioł natury
rącze skradł konie i umknął z dziewczyną
pognali w ten ciemny bór jak dwa duchy
brakło księżyca, gwiazd - dzień stał się nocą
wokół szalało, od strasznej wichury
życie albo śmierć, co było nadzieją?
bo miłość zdolna - wszystko przezwycięży
co tu było bajdą? jak i tę prawdą?
tej parze Boska stała opatrzności
wyrwała z pętli - porwała wolności

www.muzarp.poznan.pl/muzeum/muz_pol/Wyst_czas/sl_wik/fot78.html

[Grzegorz_Kulesza]

Dlaczego tylko humanista brzmi dumnie.Proszę o odpowiedź Grzegorz

[czarny-tulipan123]

Grzegorz Kulesza;tak a dlaczego tak sądzisz?
co tutaj Ciebie tak ubodło?
Mam ten wiersz w pierwszej wersji;
bo ten, co widzisz jest po przeróbce;
gdzie zachowane są sylaby.itd.itp.
A w pierszej ich brakuje;
jedynie tylko są takie same:końcówki.
I jest o wiele obszerniejszy, od tego;
jak i też pisany bardziej z głębi ducha.
Można by było powiedzieć, czysta proza.
Pozdr.

[Grzegorz_Kulesza]

Zapytałem bo odpowiedź na takie pytanie mnie nurtuję z różnych powodów.Cieszę się natomiast, że otrzymałem odpowiedź.Zawsze warto zapytać niż się później gryźć z powodu jakiś niedopowiedzeń.Jeżeli cokolwiek mnie ubodło to nie z Twojej winy dlatego nie zagłębiajmy się w coś co wyjaśnień nie wymaga.Jakby powiedział mądry człowiek prawda jest jedna kwestią jest natomiast czas i dobra lub zła wola.Nie ze złej woli je Tobie zadano.

[czarny-tulipan123]

Grzegorz Kulesza:ale nikt mi jeszcze, nie powiedział;
jak on się ogólnie Tobie widzi.
Bo jak zauważyłeś zmieniłem w pierwszej ze dwa wersy.
Nie ma już w nim, tego Długosza, Kadłubka.
Pozdr.

[Grzegorz_Kulesza]

Na pewno się bardzo starałeś przy tworzeniu reszta to już mój głupi subiektywizm...

[Grzegorz_Kulesza]

Jak wiem z pewnej ręki lepsza myśl raniejsza.

[czarny-tulipan123]

Grzegorz Kulesza;tak było jak powiedziałeś;
nie było łatwo, ot tak sobie napisać.
Z tym wierszem miałem wiele problemów;
i wyszło... jakim go tutaj widzisz.
Choć zawsze mam jakieś wątpliwośc;
jak zapewne każdy z nas.
Pozdr.