Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

w wersach ubranych w płynne strofy
w rytmicznej wiersza śpiewnej nucie
drzemią zaklęte w doznań dotyk
małe nadzieje tęskny smutek

w rymy zaplatasz życia barwy
w ulotnych chwilach pogrążone
nawet rutyny stary nawyk
wyda się muzą odświeżony

miękko stąpają poprzez zwrotki
ramionach drżących śpią metafor
refleksji cienie obudzone
szeptem co nagle stworzył nastrój

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



witaj:)..dzieki ,że zaglądnąłes...fakt...poezja to nie tylko rymy, pomyślę nad tym...tylko że przez to wiersz nabrał dla mnie osobistego charakteru i trudno mi to zmieniać..pozdr.

drących ramionach śpią metafor ( chociaż jedno " w" wyrzuciłabym tu)
ciepłoniaście:) dobrze się czyta delikatnie
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



witaj:)..dzieki ,że zaglądnąłes...fakt...poezja to nie tylko rymy, pomyślę nad tym...tylko że przez to wiersz nabrał dla mnie osobistego charakteru i trudno mi to zmieniać..pozdr.

drących ramionach śpią metafor ( chociaż jedno " w" wyrzuciłabym tu)
ciepłoniaście:) dobrze się czyta delikatnie

dzieki Judytko za odwiedziny:)...chyba masz racje...pozdrawiam:)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @aff biorę to za dobrą monetę:) dziękuję! miało być lekko przewrotnie, jak próba ukrycia wzruszenia- żeby było donioślejsze  @aff jeśli wzbudza kontrowersje, a jeszcze nie jest prowokacją estetyczną- to o takie balansowanie "pomiędzy" mi chodziło...
    • @Rinimod Ikcyżuk jak w ...strzelił!
    • Meg Ryan to już wogóle nie wiadomo do kogo podobna :) A żona, które zawsze do siebie a nawet inne do niej. To bardzo piękne moim zdaniem i romantyczne w dobrym guście Od tytułu po treść wydaje się być bardzo prawdziwe i oryginalne, więc trudno może skomentować. Pozdrawiam

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

       
    • @Berenika97 Osoba w wierszu nie izoluje się od ludzi, co jest częste przy lęku, a... izoluje się od samego siebie.    "buduje mury z cudzych spraw połyka hałas obcych ulic" -przykleja się do cudzego życia, żyje czyimiś problemami, byle tylko nie dopuścić do świadomości własnych. "topi wspomnienia w tłumie i milczy" - to ciekawy fragment, sugeruje osobę, która kurczowo trzyma się ludzi, nie chce zostawać sama, ale wcale nie mówi o sobie. Nie dopuszcza do sytuacji, w której lęk mógłby dojść do głosu, więc kompletnie wymazuje siebie z życia, ukrywa się w cudzych historiach. Bycie dobrym słuchaczem staje się... maską.    "jest dla niej lękiem wbitym pod czaszkę", "szoruje myśli aż do krwi" - każda myśl jest nasiąknięta lękiem, niepokój nie jest zakodowany w jednym wspomnieniu, on zdaje się być wdarty w tożsamość, dlatego rozwiązaniem staje się... jej całkowite usunięcie.    "a on zostaje wrasta w nią mówi jej imieniem" - po wymazaniu siebie, "on"... jednak zostaje. Jakby czyszcząc swoją tożsamość, zamiast się go pozbywać, robiła mu miejsce. Staje się jego tytułowym substytutem...bo wyganiając siebie, oddała mu władzę.  
    • Wylądowało UFO. Ufolodzy z psem przybyli do statku. Pojazd zaświszczał i zaświecił… i wszyscy zniknęli. – Przez jakiś czas było słychać zło życzenia i ujadanie… Patrzałem na zdarzenie z daleka.  
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...