wrześniowe

[Milosz_Michalowski]

Kiedy stoisz na brzegu – bezgłośnie – nie przypominam zmęczenia.
Piszesz o mnie – zimno na dworze – w dłoni koperta i
dwa znaczki, jakbym był odległy. Ze wszystkim tak jest
a miasta są piękne na znakach drogowych. I miłość
miesza się z powietrzem w nieszczerym pocałunku. Skóra
tężeje – więc płoniesz – jak pomarańcze na wyschniętych ustach,
a życie układa się inaczej. Wdech – wciąż patrzysz – wydech – na wodę,
niczym żebra – ciało o ciało – unoszone dotykiem. Bezopamiętanie
w czasie, bliżej niż dom czy mleko na żołądku. Gdy masz katar,
nie słuchasz, tylko jak mantra nie śpisz oddechem. Gwiazdy
skapują – z ust do ust – na dachy, ronda i kapelusze. Geometryczne połacie,
które narzucam pamięci. Jedna historia brzmi inaczej i z daleka
nie wygląda najlepiej. Są w tym trzy zera, zamiast tysięcy
danych słów. Wspominam bez przełykania – w prawo, w lewo,
dookoła – zlizuję śnieg z łyżek, nieczytelny posmak na podeszwach
i w kieszeni płaszcza. Bilet jako fizyczność odjeżdżającego pociągu.
Ojciec – mój – aż do września, noc – jest dobrze – do samotnych spraw.

[BARBARA_JANAS]

Wiele ciekawych wersów, ale przesyt sprawia, ze przy końcu nie pamiętam o czym początek. Pomajsterkowałabym przy nim trochę bo klimat fajny.
Pozdrawiam

[Marlett_oraz_Sosna]

za Panią Basią - dobry klimat
ale za dużo słów

[H.Lecter]

Nie odpuszczasz : ))
To kontynuacja " Przepisania na maszynie " czy jego wersja pierwotna ?
Klimat ? Ten można zbudować i trzema wersami...Można by pokusić się o jakieś skróty
porządkujące, gdyby udało się uchwycić główny wątek - a z tym kłopot...
Pozdrawiam.

[Milosz_Michalowski]

to druga wersja trzech wierszy:) w tym "przepisania na maszynie" Byłbym wdzięczny za propozycję edytorskie, tzn. co według Państwa wyciąć (w głębi serca wiem, ale zawsze ciężko ciąć swoje dziecko:)

Z góry dziękuję.

Regards.

[H.Lecter]

Propozycja może być nietrafiona, jak wspomniałem - mam kłopot z głównym wątkiem.

kiedy stoisz na brzegu
nie przypominam zmęczenia
piszesz o mnie jakbym był odległy
historia brzmi inaczej i
z daleka nie wygląda najlepiej
są w niej trzy zera
zamiast tysięcy danych słów
wspominam bez przełykania
miłość miesza się z powietrzem
a miasta piękne na znakach drogowych
bilet jako fizyczność odjeżdzającego pociągu
bezopamiętanie aż do września
jest dobrze dla samotnych spraw