co do tego

[Wiktor_Bukowski]

„…”
Niech zabraknie logiki wspólnym mianownikiem
Tak mnie policzysz. Nie doczytasz.
Jak wczoraj przez palce – między wierszami.
Próbowałeś ujrzeć – sieć pajęczą.
Na siódmą pieczęć – znaków graficznych – dwóch wymiarów.
… że to niby wszystkie ?
( zadaje pytania pchnięć szermierczych – moja niecelność )

Na apokalipsie horyzont.

Zastygłem w bursztynie.
Pozory to mylą… muszki owocówki.
Płaskowyże.

[Dominika Iks]

"Niech zabraknie logiki wspólnym mianownikiem
Tak mnie policzysz. Nie doczytasz."

Jakaś logika zawsze jest- subiektywna choćby.
A czy jest sens zawsze doszukiwac się "Co autor miał na myśli"?
Podobnie jest z ludźmi- lepiej, żeby nikt nas do końca "nie doczytał".

PS
Rzadko tu teraz zaglądam, z wielu powodow. Ale ciągnie mnie do Twoich tekstów- coś w nich jest. Nie tylko to, że intrygują...Muszę sie zastanowic. Chociaż czy trzeba? To tak jak z muzyką. Kiedyś pewien dyrygent powiedział, że tak naprawdę pod względem treści nic nie wnosi. Jest tylko harmonia i bardzo subiektywny jej odbiór. Ona ma po prostu sprawiać przyjemność tym, którzy jej słuchają. A każdy odbiera ja bardzo subiektywnie. Można się z tym zgodzić i nie.

[Wiktor_Bukowski]

i nie powiem - ale bardzo mi się ten twój PS spodobał - i uśmiech przycisnął do twarzy :)
a że subiektywnie to też się cieszę nawet z obiekcji, gdyby zaistniały.

[Dominika Iks]

Obiekcje?
Skąd! Tylko znaki zapytania.

[Wiktor_Bukowski]

no dobrze niech zatem znaki zapytania w szukaniu odpowiedzi :)

[Dominika Iks]

Tylko czy faktycznie chcemy znać odpowiedź?