zza przeciw

[Wiktor_Bukowski]

… bezkres zakłada czarny płaszcz na pół gwizdka
nie stylistycznie ucieka do szukania butów, na mróz w dziurawiec.
Ku podwórzu. powtórz. W białych rękawiczkach.

z takich spraw - co to do Sądów idą w ostateczność
wyłania się półmrok, i gra na gitarze, gra …
jamy ciemnej Cygan – pastowany tępym nożem.

złote zęby - dla dziewczynek które tam przychodzą,
ćmy kuszone płomieniem i jeszcze pod wiatr, świecidełka.
w wyrywanie. Ćmy kruszone.

… powoli przemija, powszednieje,… na ten – czas.

Załatwiam go w czerwcu, ot pochopność decyzji które należą …
Kwitnąco.
Plecami do snu, w łyżeczkach, a my je widelce przesadnie.

Krawężniki krawędzie, żyły miast – chaotyczne.
powtarzam po wtóre cała jaskrawość w chaosie tych myśli.

Więc Ty do mszy do mszy. Amen.
Kamienować szum drzew- z liścia słów potoku .

Resztkami twoich pokut w ten obraz.
Kształtniej. … koronując, wieńcząc. … kształtniej
a co to znaczy. kontrapunkt. Stóp pocałunków a nie stop.
Twoich odniesień odnośnie – pięciolinii
na której każdy z palców układa się do snu – za klucz wiolinowo.

Egoistyczniej : Papier kredowy. Naszej komunii.
Zapach ponad wymiar - moja żona łaskawa;
w połowie do szerszeni dla tych jabłek – i tylko jesienią na cmentarz.
W umieraniu duszy – zdechł pies. Coś dla ciała.

Więc Ty do mszy, do mszy.
Jak płyta gazet z papieżem, na Paryski bruk.

Widzisz i nie grzmisz na zegar świateł Mistrzu.
pop art. zer świętość. Król Maciuś Pierwszy.
( albo to granie w kulki z miasta frajerów )
Praw literą bardziej w lewo.

Paweł Drugi. … biały dym jeszcze… biur obsługi klientów.
A czekolada gorzka, gorzka.
Win dziękczynnych niedzielność nierozdzielna.
konsumpcją o sferę niebieską. Kserokopia dobrej pogody.

Po ulicy Chmielnej – kondukt aż nadto spływa kajakowo.
W żałobność. bezrodzajowo.
Bojówki różowych parad zaznaczają się fallicznie.
Ad hoc a-politycznie.

>> kazałeś napisać – grot do strzał - rażąc.
Że w eden ucieczki. Pod płot.
Zagadki świętej - księgi.
Ziemia lekką będzie … obywatele, towarzysze …

[Szura Jaruzelska]

Zaczynam. Zobaczyłem twój wiersz, bo właściwie początkowo zainteresowały mnie twoje krytyczne komentarze odnośnie twórczości innych. Wypowiadałeś się jak specjalista, miłośnik słowa z najwyższej półki...Nie wiem, czy będzie to na miejscu, ale pozwolę sobie na komentarz (przypuszczam, że osoby Twojego pokroju wpadają w szał, jak słyszą słowa krytyki). Wiersz napisany został bardzo dojrzałym językiem, ma ciekawy styl. Ale zabrakło mi w nim najważniejszego - sensu. Jest tu wszystko i nic, pustosłowie (przyznam jednak, że z wyższej półki) A więc co mogę powiedzieć... pracuj, pracuj, pracuj...

[Wiktor_Bukowski]

no to ku zdziwieniu jego mości, osobą takiego pokroju to nie jestem w ten sposób przez Ciebie sugerowaną, a do szału daleko, oj daleko :)

dzięki za pustosłowie z górnej półki,

i chwilę uwagi, mam nadzieję że mimo tego iż - wedle twego spojrzenia brakuje tutaj sensu to nie był czas zmarnowany, no może troszeczkę

jeżeli tak to wielkie sorry ;P

zachęcam do innych bełkotów ;)

[Szura Jaruzelska]

Nie, czas nie był zmarnowany, tego nie mogę powiedzieć. Ludzie różnie piszą, to właśnie jest najciekawsze w poezji. Bo poezją jest przecież wszystko, prawda? Nawet mało wyszukany napis na murze... Pozdrawiam