wszech-świat

[BlackSoul]

Trach! Wystrzał z dziury w bucie. Kule są z drewna, śrubki pocałunków. Pocisk pokonuje stalowe drzwi. Przewierca się przez stół , głowę ojca, poduszki i trafia w sam środek. Wszechświat zrobił się dziurawszy o jedną kule. Ma w czole oczodół na trzecie oko.
Nigdy wcześniej nie myślałam ze może być taki ludzki. Jest jak wielki brat. Ma kolorowe pokoje przesłuchań, gdzie ludzie zwierzają się z grzechów, upokorzeń, wyznają tajemnice, rozmawiają o pogodzie. Do tego te przeklęte kamery: w supermarketach, domach towarowych, muzeach, blokach, łazienkach.
Jak tak można ? Nie ludzkie, ty skubany wszechświecie !
Trach! Kolejna kula wędruje. Przebija drzwi, odcina stołu nogę, żłobi dziurę w ręku ojca, przedziera się przez pościel, wpada w policzek wszechświata. Widać wszystkie zęby jak zagryzają się nawzajem. Niby powinny się kochać bo w końcu są takie same, ale nie ! Krzyczą że ta gęba jest za mała na inne zęby. Wybijają się przy użyciu gumowych młotków, słodyczy, coca coli. Język jest stoperem, mierzy czas. Taki widz bez widowni i loży dla vipów.
Trach ! Już więcej nie będzie. Trójka to szczęśliwa liczba. Kula wpada przez otwarte drzwi, nie wpada w stół bo ktoś go przestawił, uderza w nogę trupa, przedziera się przez napięte ścięgna i dalej w przód. Tłucze wazon i przechodzi przez mózg wszechświata. Zapada nagła ciemność. Zgasła ostatnia gwiazda, jak pochodnia zdmuchnięta przez deszcz.

Wszechświat też człowiek, musi pić, jeść, odpoczywać i unikać rozpędzonych kul

[Patryk_Nikodem]

ukłony za elegancki tekst :)
pzdr

[BlackSoul]

a dziękuję bardzo :)

pozdrawiam również