Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

nieczynny wyciąg metalowa budka niżej dach jaśnieje
rdzą i zielskiem ale ludzie są daleko ale ludzie nas
nie znają żadnych dużych miast żadnych tablic czy nazw
ulic spróchniały mostek gdzieś w górach

zdziczała lokomotywa i torf w węglarce a namiot będzie
z chrustu i kamieni z kamieni i chrustu weź ten nóż
co jest do chleba ty która pamiętasz jak mnie tu
przywieźli miałem tylko bukłak i piosenkę

w tej piosence ktoś był za ścianą słyszałem jak się
rozmnaża och tak zróbmy to dzisiaj zróbmy to jutro
och zróbmy to wczoraj teraz mam kapelusz i mam słońce
teraz mała knajpka przy ryneczku

espresso
już mogę
mówić

(Bieszczady 2008; Gromadzyń)

Opublikowano

spójny tekst, Marcinie. zaczynając od tytuŁu,
a kończąc na puencie - czuję zmiany, inne
miejsca, osoby. miasto z poprzednich wierszy
jest teraz w Bieszczadach. tylko, że tam są
inne miasta; bardziej miasteczka, piękne,
malownicze, folkowe. i oddajesz to bardzo
dobrze.

pozdrawiam Karolcia :*

Opublikowano

zawsze podobały mi się "pocztówki"
wiersz jest ok, raczej nie czuję tutaj zbytniego rozgadania, fajne powtarzasz słowa, ale np w tym momencie:
och tak zróbmy to dzisiaj zróbmy to jutro
och zróbmy (...) -- w tym wersie wg mnie już och nie jest potrzebne, bez niego będzie lepszy efekt słowny, czy jak to nazwać:)

na korzyść wiersza przemawia również jego usytuowanie. aczkolwiek z drugiej strony szkoda, że dowiaduje się o tym, że są to Bieszczady w dopisku i w tytule.

pozdrawiam. dałbym plusa, gdybym mógł.

Opublikowano

hej, wielkie dzięki. nad 'ochami' jeszcze pomyślę, może faktycznie trochę przesadziłem.
nie wiem, w sumie słyszałem, że dzisiaj dopisek pod wierszem (data, miejsce etc.) jest już integralną częścią wiersza i ma wpływ na treść. więc skoro on tam jest, to ma coś oznaczać=). zresztą, nawet jeśli nie, zawsze zostaje tytuł. to za mało?=)
dzięki raz jeszcze i pozdrawiam
Marcin

Opublikowano

oswoiłem się już chyba z twoim pisaniem towarzyszu, przypomina mi czasem chińskie menglongshi i wiersze BEI DAO. twoje wiersze są smaczniejsze jeśli czyta się obrazy, kiedyś pamiętam, brakowało mi zrozumienia ;P

ale tutaj jakby proza...choć i obrazów nie brak i cytatu z nalepy
Jimmy

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Natuskaa EEEE tam :), to nie lekceważenie , ale żarcik :), narzekamy i wpadamy w e(uforię) - kolejny żarcik, ale tak naprawdę zastanawiam się czy chodzi tu o etykę? czy żal i pretensję razem wzięte. Tak, nie, raczej siak przykładaj do ucha i oka, a nie nimi :))) żarty żartami, pewnie napiszesz coś więcej jak cię trochę rozgoryczę :) pozdr.  
    • @Alicja_Wysocka Ten dom to wolność.
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        z wymaganiami? cóż to znaczy od tego słowa cierpnie skóra i nawet kiedy się rozeznasz to bywa też, że nic nie wskórasz   kobiety za to chcą niewiele w króciutkim zdaniu wszystko powiem, że resztę da się już załatwić byle miał tylko dobrze w głowie  :)
    • Bal jak za PRL-u... A gdzie zawieruszyła się krztyna wstydu? Czy może spadła pod stół, Podeptana podeszwami butów?   Czy może w koszu na śmieci, Przez wszystkich zapomniana czeka w samotności, Aż ktokolwiek ją doceni, Łaskawym wzrokiem na nią spojrzy…   Bal jak za PRL-u... Pośród radosnych zabaw i śmiechów, Potoków błahych niepotrzebnych słów, Hucznie wznoszonych toastów,   Zrekonstruowane ZOMO-wców mundury, Ubranych w nie statystów groźne miny, W blasku trzaskających fleszy, O zgrozo wielu cieszą dziś oczy…   Niegdyś ścieżki zdrowia, W mundurze ZOMO-wca okrutny kat, Zimna obskurna cela, Trwożnie z Nadzieją wyszeptywana modlitwa,   Dziś strumieniami leje się szampan, Wykwintne potrawy na suto zastawionych stołach, Wzajemne głośne przekomarzania, Głośne śmiechy do białego rana…   Niegdyś walka o Honor, Brutalnie podeptana ludzka godność, Tylu szczerym, oddanym patriotom, Przez władzę w samo serce zadany cios,   Dziś głupota z pogardą, Splecione z sobą więzią nierozerwalną, Wśród elit niepodzielnie królują, Najdrobniejszą krztyną wstydu pospołu gardząc…        
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...