Niepokój.

[Malinowa Butelka]

boją się.

to absurdalne ale potem
wiszą na stryczkach niepokoju

trącane wiatrem niezgody.
drżą delikatnie jakby chłodem
smagane a chcące ukryć prawdziwe oblicze

swojego stanu.
gęsia skórka na każdej cząstce.
to już nie tylko niepokój o to co będzie.

to jest niepokój
o to co jest. a jest źle bo można
usłyszeć mówione słowa zarzutu.

boją się.
wiersze napisane drżącą ręką.

[JacekSojan]

wiersze składane są ze słów - słowa to nie persony-osoby, to pojęcia;
wiersz jest zespołem pewnych pojęć tworzących jakiś przekaz, którego sens wyłania się w trakcie czytania;
wiersz zaczyna żyć dopiero w odbiorze czytelnika;
pytanie - dlaczego tak upersonifikowany wiersz miałby bać się czytelnika? czyżby chciał podać mu podróbkę? albo bubel, z ukrytą wadą? powinien być wdzięczny za poświęcony mu czas, za zajęcie stanowiska;
czy "drżąca ręka" pisze lepsze wiersze niż niedrżąca?
TAK - jest taka świetna praca Sorena Kiekegaarda: "Bojaźń i drżenie", ale ta dotyczy pewnych postaw wierzącego wobec biblijnych faktów (poświęcenie Izaaka Bogu na ofiarę);
ambicje ambicjami, ale zdrowy dystans autora do samego siebie jest w sztuce poetyckiej konieczny;
no i poczucie humoru ocalające ludzi i świat;
:)) J.S

PS.;
wiersz nieco histeryczny w tonie, literacko i artystycznie ubogi;
wystarczyła inna opcja - to samo ale na wesoło - i już różnica byłaby znaczna;
a tak - łzawe smęciarstwo-