kępa stokrotek

[jasna]

kępa stokrotek
rozbijam namiot
naprzeciwko

[Boskie Kalosze]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Jaki piękny obraz! Po prostu... super :)
Pozdrawiam

[jasna]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Jaki piękny obraz! Po prostu... super :)
Pozdrawiam

Dziękuję bardzo :-))

[Boskie Kalosze]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Jaki piękny obraz! Po prostu... super :)
Pozdrawiam

Dziękuję bardzo :-))
Widziałaś mój komentarz? Naprawdę mi się podoba, skoro...
zatkało mnie :)))

[jasna]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Widziałam :-))
Cha, cha, cha! I też mnie zatkało ;-))

Ale czuję się w obowiązku dodać, że do napisania tego haiku zainspirował mnie
Jacek Margolak swym pięknym wierszem:

kwitnące lilie
spuszczam łódkę
w innym miejscu

[Boskie Kalosze]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Widziałam :-))
Cha, cha, cha! I też mnie zatkało ;-))

Ale czuję się w obowiązku dodać, że do napisania tego haiku zainspirował mnie
Jacek Margolak swym pięknym wierszem:

kwitnące lilie
spuszczam łódkę
w innym miejscu

Też ładne, ale sprawia wrażenie trochę wymuszonego ... groźbą mandatu :))))
A Twoje naturalne, bo kto by się tam przejmował stokrotkami? ;)
(sto KROCIE)

Pozdrawiam.

[teresa943]

Piękny obrazek. Na skraju lasu kwiecista łąka. Doskonałe miejsce na biwakowanie. I na wyciągniecie ręki, przed oczami cudowne stokrotki. Cisza, spokój! To dopiero frajda!
Ślicznie!
:)
Serdecznie pozdrawiam
-teresa

[jasna]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Też ładne, ale sprawia wrażenie trochę wymuszonego ... groźbą mandatu :))))
A Twoje naturalne, bo kto by się tam przejmował stokrotkami? ;)
(sto KROCIE)

Kiedy przeczytałam haiku Jacka przypomniał mi się mniej więcej taki sam obrazek,
który opisuje Tereska.
Pojechałam wtedy pierwszy raz pod namiot 10-letnią syreną104 na wakacje.
Pole namiotowe było ładnie usytuwane, z widokiem na jezioro.
Tylko my musieliśmy rozbić namiot z daleka od widoków, w najgorszym chyba miejscu i prawie na środku łąki. W dodatku na górce.
Wszystko przez akumulator. O nowym, w tamtych czasach można było tylko pomarzyć, więc
średniej klasy wóz europejski o opływowych kształtach mógł ruszyć tylko na "popych" albo z górki. Dzięki temu mieliśmy widok na stokrotki i inne polne kwiatki. :-))

Cha, cha, chaaa!
Któż by wtedy przypuszczał, że dziś napiszę o tym haiku.

[Boskie Kalosze]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Też ładne, ale sprawia wrażenie trochę wymuszonego ... groźbą mandatu :))))
A Twoje naturalne, bo kto by się tam przejmował stokrotkami? ;)
(sto KROCIE)

Kiedy przeczytałam haiku Jacka przypomniał mi się mniej więcej taki sam obrazek,
który opisuje Tereska.
Pojechałam wtedy pierwszy raz pod namiot 10-letnią syreną104 na wakacje.
Pole namiotowe było ładnie usytuwane, z widokiem na jezioro.
Tylko my musieliśmy rozbić namiot z daleka od widoków, w najgorszym chyba miejscu i prawie na środku łąki. W dodatku na górce.
Wszystko przez akumulator. O nowym, w tamtych czasach można było tylko pomarzyć, więc
średniej klasy wóz europejski o opływowych kształtach mógł ruszyć tylko na "popych" albo z górki. Dzięki temu mieliśmy widok na stokrotki i inne polne kwiatki. :-))

Cha, cha, chaaa!
Któż by wtedy przypuszczał, że dziś napiszę o tym haiku.
Ale to właśnie jest dla mnie takie piękne: zatrzymanie się naprzeciw czegoś zwyczajnego.
Sama piszesz: "Któż by wtedy przypuszczał" i to jest to! Sporo wody musi
upłynąć w Wiśle - to tak a propos Syrenki ;) - żeby nauczyć się dostrzegać rzeczy,
wydawałoby się, zwykłe.

Pozdrawiam.

[Katarzyna Bielińska]

A mi czegoś tu brakuje...Nie wiem jeszcze czego. Obrazek przyjemny, ładny, ale... No właśnie...to ale...Nic z tego nie wynika...Wiem, że stać Cię na więcej moja droga:) Ale ogólnie ok:) I tak bardzo lubię, jak piszesz:) Pozdrawiam:)

[Boskie Kalosze]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Nieprawda. Nie czytałem u Ciebie jeszcze czegoś tak świetnego :)
Większość tego typu skojarzeń opiera się na mechanizmie starego haiku Busona:


Co za księżyc -
Złodziej przystaje
Żeby śpiewać.

tłum Cz. Miłosz

Coś musi być w y j ą t k o w e, żeby wlazło w oczy :))
Pic na wodę, krawacik, błyszczyk.
Tymczasem to zwykłe stokrotki są genialne.

Pozdrawiam.

[Katarzyna Bielińska]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Nieprawda. Nie czytałem u Ciebie jeszcze czegoś tak świetnego :)
Większość tego typu skojarzeń opiera się na mechanizmie starego haiku Busona:


Co za księżyc -
Złodziej przystaje
Żeby śpiewać.

tłum Cz. Miłosz

Coś musi być w y j ą t k o w e, żeby wlazło w oczy :))
Pic na wodę, krawacik, błyszczyk.
Tymczasem to zwykłe stokrotki są genialne.

Pozdrawiam.
No widzisz...a do mnie to hai nie trafia tak, jak inne jasnej:) Kwetsia gustu,wrażliwości?Pozdrawiam:)

[Boskie Kalosze]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Właśnie dlatego podałem jako przykład haiku Busona. Większość czyta to w ten sposób,
że na niebie błyszczy tak wyjątkowo piękny księżyc, aż nawet prostak przystanął na chwilę
zapominając o swoich przyziemnych spraw(k)ach (pewnie skojarzył mu się ze złotem).
Tymczasem ja czytam to tak, że trzeba dopiero czegoś szczególnego, żeby człowieka niewrażliwego zmusić do wzniosłych przeżyć.
Buson ujął to naprawdę genialnie.

Pozdrawiam.

[Katarzyna Bielińska]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Właśnie dlatego podałem jako przykład haiku Busona. Większość czyta to w ten sposób,
że na niebie błyszczy tak wyjątkowo piękny księżyc, aż nawet prostak przystanął na chwilę
zapominając o swoich przyziemnych spraw(k)ach (pewnie skojarzył mu się ze złotem).
Tymczasem ja czytam to tak, że trzeba dopiero czegoś szczególnego, żeby człowieka niewrażliwego zmusić do wzniosłych przeżyć.
Buson ujął to naprawdę genialnie.

Pozdrawiam.
Hai Busona zinterpretowałabym dokładnie tak, jak Ty. W nim jest to coś, co pobudza moją wyobraźnię, wrażliwość. A w hai jasnej po prostu tego nie ma. Dla mnie to zwykły obrazek. Może ładny, ale nie ma w nim nic szczególnego. To moje odczucie. Po prostu inne utwory Madzi bardziej przypadły mi do gustu, chociażby hai o podróży we mgle, które jest super!

[Boskie Kalosze]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Ależ
wrażliwość to jest to, co kogoś wzrusza, gdy inny na to samo wzrusza ramionami

Dlatego nie widzi się na ogół czegoś naprawdę szczególnego. Całe tysiąclecia trwało, zanim
ktoś wymyślił koło, choć to takie... proste ;)
Brakuje Ci czegoś w haiku Jasnej bo szukasz zaskoczki, jakiegoś niezwykłego kwiatu,
widoku a tymczasem ... nic takiego tam nie ma.
Ja je rozumiem, bo widzę w tym ucieczkę od niezwykłości, nawet od laurów i zaszczytów
i często ukazuje się słynnych, zarośniętych i niechlujnie ubranych uczonych,
którzy zaszywają się w najzwyklejsza dziurę, żeby w takim miejscu nabrać sił na następne... oklaski.

Ale przede wszystkim haiku jest doskonałą obserwacją przyrody, co opisałem już przykładem z kołem: nic tak naprawdę samo nie włazi w oczy.

Pozdrawiam.

[Katarzyna Bielińska]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Ależ
wrażliwość to jest to, co kogoś wzrusza, gdy inny na to samo wzrusza ramionami

Dlatego nie widzi się na ogół czegoś naprawdę szczególnego. Całe tysiąclecia trwało, zanim
ktoś wymyślił koło, choć to takie... proste ;)
Brakuje Ci czegoś w haiku Jasnej bo szukasz zaskoczki, jakiegoś niezwykłego kwiatu,
widoku a tymczasem ... nic takiego tam nie ma.
Ja je rozumiem, bo widzę w tym ucieczkę od niezwykłości, nawet od laurów i zaszczytów
i często ukazuje się słynnych, zarośniętych i niechlujnie ubranych uczonych,
którzy zaszywają się w najzwyklejsza dziurę, żeby w takim miejscu nabrać sił na następne... oklaski.

Ale przede wszystkim haiku jest doskonałą obserwacją przyrody, co opisałem już przykładem z kołem: nic tak naprawdę samo nie włazi w oczy.

Pozdrawiam.
W haiku powinno być jednak pewne zaskocznie, niedopowiedzenie, a jeśli tego nie ma, obrazek musi być przedstawiony w naprawdę wyjątkowy sposób. Dla mnie ten nie jest i tyle. Ps. Wiem, że bardzo trudno jest uzyskać odpowiedni efekt i nie zawsze się to udaje.

[Boskie Kalosze]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

własnie tu jest przedstwione to w w y j ą t k o w y sposób.
Czy zwraca się na co dzień uwagę na stokrotki? Są tak popularne, że aż ich nie widzimy.
I tu jest to doskonale - niemal nie do zauważenia - oddane.
a co, ktoś ma krzyczeć wtedy:

O, znowu te stokrotki? Zenek, natychmiast przenieś namiot koło tych lilii przy brzegu!

[Katarzyna Bielińska]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

własnie tu jest przedstwione to w w y j ą t k o w y sposób.
Czy zwraca się na co dzień uwagę na stokrotki? Są tak popularne, że aż ich nie widzimy.
I tu jest to doskonale - niemal nie do zauważenia - oddane.
a co, ktoś ma krzyczeć wtedy:

O, znowu te stokrotki? Zenek, natychmiast przenieś namiot koło tych lilii przy brzegu!
:))) Nie o to mi chodzi:) Aj.... Ps. Oczywiście, że zwracam uwagę na stokrotki:) Ja zwracam uwagę na wszelkie kwiaty, zwłaszcza te, które kwitną na łąkach:)

[Boskie Kalosze]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Choć raz się rozumiemy, przez chwilę? ;)
Masz rację, stokrotki są w s z e l k i e - każdy je widział i może zrywać.
Dlatego nie zwraca na nie uwagi. Ale "naprzeciw stokrotek" w takim kontekście
nabiera wtedy fajnego znaczenia: naprzeciw tego wszystkiego, tej zwyczajności
i masówce. Naprzeciw brzmi jak sprzeciw a stokrotki jak więcej niż sto kroci ludzkich.

Gdzie rozbija się namioty? Było to widać zwłaszcza kiedyś, kiedy nie obowiązywały
przepisy i wolno było biwakować, gdzie się żywnie podoba. Ktoś zauważył piękne lilie
kwitnące tuż przy brzegu i stawiał naprzeciwko namiot. Wieczorem stało już
koło niego pięć, rano kilkanaście a za parę dni kilkadziesiąt. Zwijał się w końcu
i przestawiał swój byle dalej od tych kroci. Może miał tylko stokrotki do podziwiania,
ale miał je tylko dla swoich oczu, a zwłaszcza... uszu :)

Pozdrawiam

[Katarzyna Bielińska]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Choć raz się rozumiemy, przez chwilę? ;)
Masz rację, stokrotki są w s z e l k i e - każdy je widział i może zrywać.
Dlatego nie zwraca na nie uwagi. Ale "naprzeciw stokrotek" w takim kontekście
nabiera wtedy fajnego znaczenia: naprzeciw tego wszystkiego, tej zwyczajności
i masówce. Naprzeciw brzmi jak sprzeciw a stokrotki jak więcej niż sto kroci ludzkich.

Gdzie rozbija się namioty? Było to widać zwłaszcza kiedyś, kiedy nie obowiązywały
przepisy i wolno było biwakować, gdzie się żywnie podoba. Ktoś zauważył piękne lilie
kwitnące tuż przy brzegu i stawiał naprzeciwko namiot. Wieczorem stało już
koło niego pięć, rano kilkanaście a za parę dni kilkadziesiąt. Zwijał się w końcu
i przestawiał swój byle dalej od tych kroci. Może miał tylko stokrotki do podziwiania,
ale miał je tylko dla swoich oczu, a zwłaszcza... uszu :)

Pozdrawiam
Ten, kto jest chociaż odrobinę wrażliwy, zwraca na nie uwagę, uwierz mi:) Haiku jest naprawdę ładne, tylko na mnie nie robi tak niesamowitego wrażenia, jak na Tobie:)