wiersz humanoidalny

[adolf]

tak ps.

a jaki jest powód że nam Boski nie pisze już takich wierszy jak skurcza, czy sonet o górze (W miejscu gdzie niedano nam zyć inaczej,.. czy jakoś tak, pamiętam skrawki tego Boskiego wiersza :)) )

czemu, ach czemu ;))

pozdr.

[Boskie Kalosze]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Muszę raz trochę popisać szczerze:

1. wrzesień
2. październik
3. listopad
4. grudzień
5. styczeń
6. luty
7. marzec
8. kwiecień
9. maj

Chciał nie chciał wychodzą bliźnięta (6.21 – 7.21) jak byki (5.14 – 6.21)
Pozdrawiam ;)

[adolf]

walić to... ;p pisz nie-szczerze ;ppp

pozdr.

[Boskie Kalosze]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Tak, ale ile można pisać o pomiętych kartkach, literach, bogach, motylach, tancerzach
(koniecznie tańczących tango bo do niego trzeba dwojga)itp?
Na razie takie tematy nie trafiają bo łatwiej wyobrazić sobie różę w wazonie
niż plemniki w kopercie ;) A przeciez coraz częściej tak bywa: dziecko
korespondencyjne stało się faktem i nawet Słowacki na to nie wpadł :)
Pozdrawiam.

[adolf]

oBRZYDLIWE Wstrętne Kalosze ;] nie dareujesz mi mojego motylka... a był jeden i tylko jego skrzydła :))) aleś skoro tak się wymądrzas ;p to powiedz mi co o tym sądzisz: tematy współczesne...

Tramwaj

Spójrz kiedyś z góry na to wielkie miasto,
dostrzeżesz tramwaj, który jest tasiemcem
determinizmu, bo zawsze po szynach,
zawsze w t o miejsce o t e j samej porze
sunie, a w każdym członie jaja inwazyjne -
pasażerowie. Rozsiewa ich ciągle
wyrzuca po to, by go u ł o ż y l i!

A ja mam ciągle to jedno pragnienie
wysiąść z tramwaju tak - w pół do przystanku.

Telewizja

Skąd światło pnie się w sam przód kolumnami
Prosto z lamp ślepi do Słońca chce lecieć
Iść po dywanie splecionym chmurami
I ze strzał gradem jasność swoją przenieść.
Tam pośród twarzy, od ciał oderwanych –
jakby im członki nie były potrzebne
i tylko oczy, i to z porcelany….
patrzą przed siebie, w obrazy przeklęte…
Co uwięziły, w czasie, w miejscu – barwę
I jak alkoholu wody czarodziejskie
Co w zapomnieniu mielą brednie w chwałę
Te kradną światu, nie obraz… lecz głębie…
Zatańcz nam aktorze, nie zważaj na ruchu
Fałszywy grymas, na niedopełnienie
Nie-głos się w-cieniu dotrze sam do słuchu
Oko się w ciemni dostosuje przecież...

[Boskie Kalosze]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Motyla napisałem ogólnie, dlaczego sadzisz, że akurat o Tobie? O motylkach pisze, albo pisał każdy. Tyle, że rzadko kto inaczej niż inni. Wiadomo, że lata, że jest delikatny i kolorowy
i każdemu skojarzy się ze śmiercią, no bo już wieczorem umrze a tu proszę - tańczy jakby nic
bo słoneczko tak pięknie świeci. Właściwie jest to proroctwo, bo przewiduje wiele, wiele
wierszy które zostaną napisane według takiego schematu :)
[quote]
aleś skoro tak się wymądrzas ;p to powiedz mi co o tym sądzisz: tematy współczesne...

Tramwaj

Spójrz kiedyś z góry na to wielkie miasto,
dostrzeżesz tramwaj, który jest tasiemcem
determinizmu, bo zawsze po szynach,

Typowy, płytki zabieg. Hokus pokus (zamiana rzeczowników) i czytelnik ma myśleć,
że tramwaj to tasiemiec.
A czy tasiemiec lata w te i we wte o ściśle określonej godzinie po jelitach jak po szynach?
Rozwozi pasażerów? To, że składa się z członów, nie czyni go zaraz tramwajem :)

[quote]
zawsze w t o miejsce o t e j samej porze
sunie, a w każdym członie jaja inwazyjne -
pasażerowie. Rozsiewa ich ciągle
wyrzuca po to, by go u ł o ż y l i!

Po co te wykrzykniki? Wygląda to tak, jakbyś się cieszył, że przyszło Ci coś do głowy :))
Takie pisanie jest dalekie od poezji bo wymusza na Czytelniku jakiś obraz.
Coś jak demagogia, przekonywanie na siłę, stąd często Bogi, cmentarze,
jak największe argumenty... nie do odparcia. Napisz po prostu, że jechałeś tramwajem
a czytelnik ma pomyśleć to samo co przyszło Ci wtedy do głowy. Albo po prostu:
"Tramwaj przypomina mi tasiemca, bo składa się z członów, ale w środku zamiast jaj
siedzą pasażerowie. Dlatego do pracy chodzę na piechotę ."

[quote]
A ja mam ciągle to jedno pragnienie
wysiąść z tramwaju tak - w pół do przystanku.


A tu taka sama demagogia:
[quote]

Telewizja

Skąd światło pnie się w sam przód kolumnami
Prosto z lamp ślepi do Słońca chce lecieć
Iść po dywanie splecionym chmurami
I ze strzał gradem jasność swoją przenieść.

Do licha... przecież to nie jest telewizja! To tylko jest TWOJE zdanie,
baaaaaaardzo dalekie od samej tele-----wizji. Wiem, bo oglądam czasem
i wiem, dlaczego widzę ruchomy obraz czegoś odległego niekiedy o tysiące kilometrów,
a moje papugi nie. Patrząc na film widzą zdjęcia.
Coś jak z wierszami :)

Pozdrawiam.

[adolf]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Motyla napisałem ogólnie, dlaczego sadzisz, że akurat o Tobie? O motylkach pisze, albo pisał każdy. Tyle, że rzadko kto inaczej niż inni. Wiadomo, że lata, że jest delikatny i kolorowy
i każdemu skojarzy się ze śmiercią, no bo już wieczorem umrze a tu proszę - tańczy jakby nic
bo słoneczko tak pięknie świeci. Właściwie jest to proroctwo, bo przewiduje wiele, wiele
wierszy które zostaną napisane według takiego schematu :)
[quote]
aleś skoro tak się wymądrzas ;p to powiedz mi co o tym sądzisz: tematy współczesne...

Tramwaj

Spójrz kiedyś z góry na to wielkie miasto,
dostrzeżesz tramwaj, który jest tasiemcem
determinizmu, bo zawsze po szynach,

Typowy, płytki zabieg. Hokus pokus (zamiana rzeczowników) i czytelnik ma myśleć,
że tramwaj to tasiemiec.
A czy tasiemiec lata w te i we wte o ściśle określonej godzinie po jelitach jak po szynach?
Rozwozi pasażerów? To, że składa się z członów, nie czyni go zaraz tramwajem :)

[quote]
zawsze w t o miejsce o t e j samej porze
sunie, a w każdym członie jaja inwazyjne -
pasażerowie. Rozsiewa ich ciągle
wyrzuca po to, by go u ł o ż y l i!

Po co te wykrzykniki? Wygląda to tak, jakbyś się cieszył, że przyszło Ci coś do głowy :))
Takie pisanie jest dalekie od poezji bo wymusza na Czytelniku jakiś obraz.
Coś jak demagogia, przekonywanie na siłę, stąd często Bogi, cmentarze,
jak największe argumenty... nie do odparcia. Napisz po prostu, że jechałeś tramwajem
a czytelnik ma pomyśleć to samo co przyszło Ci wtedy do głowy. Albo po prostu:
"Tramwaj przypomina mi tasiemca, bo składa się z członów, ale w środku zamiast jaj
siedzą pasażerowie. Dlatego do pracy chodzę na piechotę ."

[quote]
A ja mam ciągle to jedno pragnienie
wysiąść z tramwaju tak - w pół do przystanku.


A tu taka sama demagogia:
[quote]

Telewizja

Skąd światło pnie się w sam przód kolumnami
Prosto z lamp ślepi do Słońca chce lecieć
Iść po dywanie splecionym chmurami
I ze strzał gradem jasność swoją przenieść.

Do licha... przecież to nie jest telewizja! To tylko jest TWOJE zdanie,
baaaaaaardzo dalekie od samej tele-----wizji. Wiem, bo oglądam czasem
i
Pozdrawiam.


uh... dzięki :) troce mnie zgniotłeś, ale dzięki ;) tylko poradź mi jeszcze jedno: jak mam niewymuszac obrazu? Czy poezja to nie jest po cześci małe wymuszanie... i jak ma wyglądac swobodność?

pozdr.

[Boskie Kalosze]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Ciekawie pisał o tym swojego czasu prof. Włodzimierz Holsztyński:

"Polityka, satyra, filozofia... mogą pobudzić utwór. Jednak prawdziwa poezja zachowa niezależność. Widzimy to w poezji Baczyńskiego, który w tak jednoznacznej zdawałoby się sytuacji, przejmuje się przede wszystkim zniszczeniami dokonanymi w nim samym, a drugiej strony (wroga) nie określa, nie zajmuje się nią zbyt detalicznie."

Jest tu też o słowach, które mają na siłę wywołać w czytelniku wrażenie wzniosłości:

"Uwaga: poetycko równie bezwartościowe jak słowo "partia" są "państwo", "ojczyzna", "Kościół" (przez duże "K", jako organizacja, nie jako kościół-budynek przez małe "k") i wszelkie inne podobne abstrakcje."

Zresztą, przeczytaj sam. Bardzo ciekawy i udany artykuł:

www.grupaphp.com/phptekstyrozne/poezja1-3.php

[adolf]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Ciekawie pisał o tym swojego czasu prof. Włodzimierz Holsztyński:

"Polityka, satyra, filozofia... mogą pobudzić utwór. Jednak prawdziwa poezja zachowa niezależność. Widzimy to w poezji Baczyńskiego, który w tak jednoznacznej zdawałoby się sytuacji, przejmuje się przede wszystkim zniszczeniami dokonanymi w nim samym, a drugiej strony (wroga) nie określa, nie zajmuje się nią zbyt detalicznie."

Jest tu też o słowach, które mają na siłę wywołać w czytelniku wrażenie wzniosłości:

"Uwaga: poetycko równie bezwartościowe jak słowo "partia" są "państwo", "ojczyzna", "Kościół" (przez duże "K", jako organizacja, nie jako kościół-budynek przez małe "k") i wszelkie inne podobne abstrakcje."

Zresztą, przeczytaj sam. Bardzo ciekawy i udany artykuł:

www.grupaphp.com/phptekstyrozne/poezja1-3.php

eee dzięki idę czytać :))
może masz racje, może poezję od szmiry różni własnie to..

pozdr spadam i sobiwe zerknę na to.

[Boskie Kalosze]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Zastanów się lepiej. Według kryteriów które tam znajdziesz, nawet Słowacki bardzo rzadko bywał... poetą :)
Pozdrawiam.

[adolf]

najgorsze, że w rtym artykule wspomniał o tym, co mnie drtęczy nmajbardziej. Owo placebo... ile jest w danym wersie mysli,. a ile upiekszaczy sztucznych ;///

łeeeee :)

ale kryteria ciekawe, powiem że z tym mostem się zgadzam, tylko za nic nei iwem, czemu filozofia spycha iwersza niżej... ?

pozdr.

[Boskie Kalosze]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Napisz i zapytaj. W końcu jest profesorem matematyki w Stanach, więc teoretycznie
powinien uważać inaczej, skłaniać się ku rozumowi a nie rzeczom ulotnym ;)
Pozdrawiam.

[adolf]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Napisz i zapytaj. W końcu jest profesorem matematyki w Stanach, więc teoretycznie
powinien uważać inaczej, skłaniać się ku rozumowi a nie rzeczom ulotnym ;)
Pozdrawiam.

dzinwy jest ten świat :)))