Zgłoś

@Gosława W pracy, w domu, w pracy :). Wiersz - taki łatwy tym razem. A Ty jak zwykle bardzo miła. Napisz na prv, proszę, co u Ciebie - może być jak zwykle mailem, będzie mi bardzo miło, zawsze jestem tego ciekaw.  @Berenika97@hollow man Dziękuję :).

Kiedy moje ręce zblakną, Kiedy moje oczy wypadną, A mój nos wyleci, Będę sobą, Będę sobą, I będę sobą.   Bo już słyszę szum szarości, Zbliża się do postlotu. A na pomoście stoję ja — Przed nieskończonym spadkiem, Z którego wychodzi czarna masa, Białe jestestwo. Ćwiartuje mnie 33 razy, Co jedną quectosekundę.

@Simon Tracy Piękny, mroczny — absolutnie trafiający w moje gusta. I ta końcówka, zwrot do czytelnika — świetna. Ogólnie znakomicie obrazujesz.

@Berenika97 dzięki za komentarz, nawet udało mi się kiedyś odwiedzić to miejsce. @Witalisa 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Ja też poszperałam w necie i…AI mnie poinformował że :   16 września 1888 – Księżyc w fazie waxing gibbous (niemal pełny, „półpełnia rosnąca”), oświetlony w około 80–82% i widoczny na nocnym niebie. 17 września 1888 – Księżyc nadal w fazie waxing gibbous, oświetlony jeszcze mocniej (około 87–89% tarczy), również dobrze widoczny. obydwa wieczory były dobre do obserwacji Księżyca, a noc w pobliżu tych dat mogła być naprawdę świetlistą sceną nocną.   Odnośnie lampy - to nie wiedziałam o tym, ale i tak bym jej nie umieściła w wierszu :) pozdrawiam. 

@hollow man   ;)   Tak …to naprawdę dobry przyjaciel:)    A Twoja osobowość…nic nie jest w stanie jej przyćmić!

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

i nie martw się…włosami;)))))   przesyłam Tobie moje światło;) rubinowe ;) pa.