Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

[Ten dzień ma konsystencję farby.]

Seler
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Seler

Seler

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Ten dzień ma konsystencję farby.
Łagodnie wlewa się do oczu
spójnym strumieniem.

Wspomniałem o farbie; owszem,
ten dzień ma swój unikalny kolor,
ale nie radzę go dotykać, by się
nie pobrudzić. Niech wyschnie
w spokoju.

Wysechł już?
Jeśli tak, to możesz już o nim
zapomnieć. Zaraz zniknie
i wtopi się, otoczony liczbami
wyjętymi z kalendarza. Każda liczba
to inny kolor.

Oczy znów są puste. I gotowe.

BARBARA_JANAS

BARBARA_JANAS

Opublikowano
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Tak bym go widziała:

Ten dzień ma konsystencję farby.
Łagodnie wlewa się do oczu kolor,
ale nie radzę go dotykać,
by się nie pobrudzić.

Wysechł już?

Jeśli tak, to możesz o nim
zapomnieć. Zaraz wtopi się,
otoczony liczbami wyjętymi
z kalendarza. Każda to inny kolor. - "każda to inny kolor" jeszcze pod rozwagę

Oczy znów są puste. I gotowe.

reszta trochę była przegadana, ale pomysł i temat dobry.
Serdecznie
Ilionowski

Ilionowski

Opublikowano
Opublikowano

na drugi raz drogi poeto, weź pół litra czarnej olejnej z castoramy, jaknapiszesz coś podobnego, to niechcący łokciem szturchnij otwartą puszkę i niech się farba na wiersz poleje. zalej, zniszcz, rozszarp, ale przez wzgląd na zdrowie psychiczne moje, nie naciskaj: "dodaj wiersz"

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Nata_Kruk
      Nie_gramatyczny podbierak

      Przez Nata_Kruk · Opublikowano

      @Berenika97... @vioara stelelor...  Berenika... mnie też nieraz brakuje słów, żeby dać coś sensownego w wersy, gdy pomysł nieco wariacki. Dobrze zauważyłyście, ten wiersz celowo jest tak napisany, troszkę prowokacyjnie.. "grzebie składnię" i klasyczną interpunkcję darowałam sobie. Dawno już chciałam wpleść w "coś" oksymorony, homonimy, jakiś pleonazm, no i jest też... masło maślane.. :) jak np. równe połówki... co słyszy się tu i ówdzie na ulicy... Cis, cis-moll..i  cztery krzyżyki, żeby potem mieć.. może - morze(m). To tak z grubsza.  Wielkie dzięki za te analizy i dostrzeżenie przyczynku dla takiej treści oraz zabawę.. "językowym tworzywem".. Kłaniam się w podzięce i pozdrawiam.
    • bazyl_prost
      jasny dzień

      Przez bazyl_prost · Opublikowano

      oto jasny dzień nastał dobrze że wszystko poukładane księżyc piękny na niebie niebo prawie bezchmurne i tak jakoś jaśniej zrobiło się w głowie i w niebie załóż kapelusz
    • vioara stelelor
      Marynarz

      Przez vioara stelelor · Opublikowano

      Powoli uczę się płynąć przez szalone prądy, gorętsze od mojej krwi zimowej; to wcale nie takie trudne, gdy dogaduję się sam ze sobą, uwolniony wreszcie z kropki na końcu zdania, które usiłowało mnie wyrzucić na brzeg.   A jednak ono nadal się pisze, jak ja, w objęciach orkanów, gdy są dla mnie czułe, bo wiedzą że się ich nie lękam. Między jednym a drugim załamaniem fali, dotykają mnie niewyobrażalnie i niosą w strzelisty sen.   Nie schładzaj mi głowy, nie nakładaj gasidła na płomień - ja trzymam ster pewną dłonią. Znam na tym oceanie każde odbicie nieboskłonu, burzliwe i słoneczne. Pamiętam. I odtwarzam na nieugaszonych mapach.   Ty na plaży siedzisz w dni troskliwie pogodne; przesypujesz beztrosko z ręki do ręki piasek, niby ciepły, a jednak obojętny; wypatrujesz pierwszych znaków sztormu - nie wiesz, czy uciec, czy czekać.   Pojawiam się wtedy przy tobie, nasycony, mokry od setek bryz. Odprowadzam cię do domu, w bezpieczny krąg światła, by opowiedzieć tkliwą baśń z pereł i korali. Wieszam na twojej szyi kryształowe wisiorki. Rano przynoszę do łóżka śniadanie i spokój.   Więcej nie potrzebujesz, a ja jestem dokładnie w tym miejscu, w którym chcę być, by oddychać głębią abisalu, całować ognie świętego Elma. I na moim ramieniu jarzy się surowy, miłosny ex libris.    
    • bazyl_prost
      Po gwaracji

      Przez bazyl_prost · Opublikowano

      @Berenika97 przestali się wspierać duchowo i zbrzydli
    • Waldemar_Talar_Talar
      Po polach łąkach i lasach

      Przez Waldemar_Talar_Talar · Opublikowano

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Witaj - fajnie że się podoba ta gonitwa  - dziękuje za przeczytanie -                                                                                                Pzdr.uśmiechem.

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...