aneks

[Marek Barecki]

Wiesz,słowa....tryliony zdań
mów rzeczonych po omacku
czasem wzniosłych,czasem po pijaku
krzesanych z jakąż to zapału uskrzydlnią
wmawiałem do twych ust
Wiesz,ręce....związane
jeszcze żywe a na wskroś bólem przeżarte
niekiedy oczy diabła niosą pomocną uratunku żyżnię
niekiedy spojrzenie anioła przyszpila
czyniąc spustoszenia ziąb

nie wiesz nic
nie wiem nic
komuś los namnożył cierniowy wieniec
paradoksu czas
krew ludzka staniała
w aneksie zapisz
kochać to tylko ty
i pozwól trzepotać swobodą
obok twego boku
z nadzieją
z mocą Ducha świętego