Ostatnia Pieśń Krzyżowca

[adolf]

Nauczyliśmy się w świetle Krzyża żyć,
Teraz się nauczmy ginąć wraz z nim i
Patrzeć przez sztandarów niebieskie ciała
Biec do przodu dalej niż sen pozwala,
Krwią swą przemalować dzień i kopułę
Co dzień ją nakłada, na te nadprute
Nitki wprost ze Słońca, ścieżki, co dla nas!
Szlakiem nieprzetartym, piękniejszym niż stal,
Rdzewiejące wschodem
Jakby wiecznym złotem!
Nie łamcie dziś mieczy - one są kośćmi
Modłów niespełnionych, tymi co poszli
Nie mając przy pasie, ni ciała...[ni] duszy:
My o wybawieni, zbawienia słudzy
Kruszmy swe pancerze, a kto by chciał
Niech zdejmie zbroję, w nią niech sypie piach
Bo nie my idziemy, w Ziemi głębiny
To ziemia już dla nas piętrzy mogiły-
I bardziej się zbliża, a my stoimy...
Kto trafiony, idzie, łączyć się z tymi,
Którzy krzyż swą piersią, przed Złem chronili,
Ci, Którzy się wlali w karty snu, Biblii!

[adolf]

Tak ps. mam pomyśł na poeamt o Krzyżowcu, ale nie będzie archaiczny :)
aresztą mam już wielki pomyśł na poemat, w którym mielivby się zmierzyć wielcy Krzyżowcy wyjęci wporst ze średniowiecza ze współczesną armią i ijej uzbrojenuiem :)))

pozdr.

[teresa943]

Adolfie, przeczytałam...tam zdaje się w 8 wersie umknęło "m" - szlakiem?

W tym patetycznym wierszu zawarta jest bardzo głęboka myśl.
"Krzyżowcy" - tu słowo wieloznaczne i daje dużo do myślenia, przynajmniej dla mnie.
Dziękuję za okazję do chwili refleksji.
:)
Serdecznie pozdrawiam
-teresa

[adolf]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

taki mam właśnie plan ;) fajnie, że już teraz pomysłałaś o wieloznacnzości. Mam ochotę na mały poemacik, który odziany w tkaie szaty przeszłe będzie o współczesności mówił

dzięki za wgląd

pozdr.

[teresa943]

Adolfie, masz w sobie ogromny potencjał! Aż kipią w Tobie niebanalne myśli. Pisz więc ku potomnym.
:))
Weny życzę.
Pozdrawiam.