==Z kroniki Polskiej historii

[ZORRO57]

komu te łzy uschnięte z krwi znaczą rany,
gdy przyszło licho w zbroi wrogów szeregi
ból zadany teraz śpi, gdzieś niepokonany
łąkami w ostęp leśny się i z ducha zgubi,

jak rdza zżera otępiały miecz ów wieczny
tam pozostały ślady zatarte i głuche jęki,
gdzie? W tych mgłach leżą w kępy chłopcy;
tak już im niepotrzebny, ten oręż bitewny

ile odeszło młodości z kwiatów dla tej ziemi
tyle życia zabrała z tego ostrza w kłos łany
nieśmiertelny zew matki, a jakże był srogi,
które ścięte w stogi na polu jak kopy leżały,

gdzie wiatr powiewa i czerwone wyrosły maki,
nawet wolny ptak w te skrzydła, nie zmierzy,
tym orłom, co świat cały przemierzyli z miłości
dziś tylko uśmiech na młodej wzbudzi twarzy,

taki szyderczy, który nic nie wie? O tej historii,
bo on tam nie był i nie walczył dla tejże sprawy
zastał świat inny bez przemocy, gwałtów i męki,
tylko rozkwit po latach z wypalonej w kwiat łąki,

tu gdzie walały się zgliszcza i ruiny w te prochy,
nie widział, łez, bólu, ran, cierpienia, ani śmierci,
gdzie śmiała się tylko nienawiść i złość z nędzy,
czy oni? Waleczni, bez tego uśmiech, bez miłości,

ptak z trelu zaśpiewa i dotknie z ducha prawdy
surmy bojowe zbudzi w stukocie z buta szeregi
serca mężne rozdarte, zmazane ze świata z mapy
wyszło z ukrycia z wyrosłej potędze z tej niewoli,

nie darmo ta krew wyschnięta jeszcze leczy rany
niepokonana, bohaterska i mężna nie dla medali
zwyciężała przeciwnika dla orderów złota i sławy,
aby triumfować dla tych laurów w kolory metali,

czy dziś znajdziesz, tego ducha w tej młodzieży?
co nie znali lęk, ani strachu na wszystko gotowi
wglądali śmierci śmiali się w jej żywe harde oczy,
tacy żołnierze jedynie w Polskiej rodzili się ziemi,

a teraz ten świat, tak zakłamany tak swawolny
opętały w jakieś mani po ulicach ślepo błądzi,
bez czci i kultury i depta przeszłość dla mogiły
nawet nie wie komu zawdzięcza laury wiktorii,

wraży synu otępiały w historii i bez modlitwy,
nie ma już w tobie Polaka z tej cnoty dla krwi
hańbisz tylko jego dobre imię, co to za czasy?
które pamięcią pozostały i zostaną bliznami.