==Z głosu mojego Anioła - Cz.VII.

[ZORRO57]

Gdy mi nieba zabrakło, mówię tylko do siebie.
Serce moje rozdarte, tak jak papier na strzępy.
Nauczyło mnie życie patrzyć w te krzyże prawdy.
Raz je od Ciebie dostałem, i po co? - Mój Panie.

Co mi jest zapisane? To mnie przecież nie minie.
Gdzie są moje nadzieje, jaki ten świat jest mały
Złudne piękno w iluzji, tu życie śmierci patrzy.
A w Twoje wierzyć szczęście- moja miłość nie żyje.

W prawdzie jaka to miłość, która je daje i bierze.
Kto mi to niebo maluje, kto mnie piekłem straszy?
Ale lepiej mnie zabierz z skąd przyszedłem Aniele.

Ty własne stworzenie zabijasz na wszelkie sposoby.
A jak to duch może mieć Serce? Pytam się Ciebie.
Jedno w tej prawdzie ale - dla jakiej tajemnicy?





cdn.