PĘTAkonwenansówGRAM

[Boskie Kalosze]

po pierwsze

wisi mi wiszący most
życie na włosku
wiszące ogrody
miecz Damoklesa
ubranie
pasażer na stopniach
ona od wczoraj na telefonie

po drugie

co ma wisieć nie utonie
w wielkim mieście
w książce
w lekturze
jak głos w zgiełku
kamień w wodzie

po trzecie

jak wisieć to za obie nogi
sztywne
ścierpiałe
drewniane
kulawe
gołe
dłuuuuuuuuuuugie
prawe lewe
tylne przednie
tupoczące
do góry
na tamten świat

po czwarte

postąpiłbym jak ostatnia noga
mając do wyboru

ostatni krzyk mody
ostatnią wolę
ostatnią deskę ratunku
ostatnią kroplę krwi
ostatnią godzinę
(wieczorną
wczesną
lada godzinę
rozmowę całymi godzinami
życie z godziny na godzinę
godzinę trwającą wieczność)

lecz po piąte

koło
WIELKIEGO WOZU

[Bogdan Zdanowicz]

popieram (pęta języka, którym myślimy ;) - to najgorsze kajdany, niezauważalne przez mówiących "w normie").
pzdr. b

[Boskie Kalosze]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Nie tylko mówienie, ale też życie w szablonach. "Piąte koło u wozu" czyli coś zbędnego, niepotrzebnego okazuje się najważniejsze. Nadzieja, wiara, czy jak to tam jeszcze nazywają.
Dziękuję za rzucenie okiem i pozdrawiam.

[Judyt]

jeśli są języki, wiedza wszelka w niwecz się obrócą, tak się chce dopowiedzieć,
choćbym rozdał wszystko co jest moje, ciepłoniaście

[teresa943]

lecz po piąte

koło
WIELKIEGO WOZU

konwenanse skłaniają do odrzucania tego, co w życiu uwalnia z pęt /
wiersz zawiera garść ważnych myśli o życiu /
podoba mi się /

serdecznie pozdrawiam
-teresa

[Boskie Kalosze]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dziękuję za zatrzymanie się (koło Wozu :)) i pozdrawiam.