nowa planeta

[Marlett_oraz_Sosna]

zasnuta dymem i pajęczyną
tonąca przestrzeń w dusznych oparach
zaciąga ciężką kotarę kropli
przed opowieścią śnioną niespiesznie

rozmyte myśli i pragnieniami
otwarte drzwi do cud-krainy
doliną rzeka zatacza koła
nad rozlewiskiem wstają zamglenia

z podmuchem wiatru zatańczy zjawa
rozchyli z wdziękiem swoje muśliny
oczy przesłoni rzęsą zwierciadła
opadnie w chwili opamiętania

błąd popełniony skruszy kamienie
woda bezwładnie dalej się toczy
wiatr mocno usnął – zapomni rana
bo było warto zaszaleć wczoraj

ciężko jest razem - źle w samotności

[Marlett_oraz_Sosna]

doprawdy? tam jest i znudziło mu się być
w warsztacie i P

[Marlett_oraz_Sosna]

pchła szachrajka

no tak
to jeden z naszych pierwszych wierszy
ciągle go zmieniamy
i ciągle kojarzy się
może się nie podoba klimat wyraźnie romantyczny
ale tak zostanie
:)
możemy zmieniać słowa
szyk słów
ale nie klimat
:)
dziękujeMy

[Marlett_oraz_Sosna]

pchła szachrajka
sami zastanawiaMy się
może przez szczerość i chęć wspólnego przeżycia przygody jaką niewątpliwie jest tworzenie czegoś
nie myśliMy nad tym że to było a tamto nie
nie staraMy się być oryginalni za wszelką cenę
piszeMy bardziej z siebie niż z rozumu

a radość jak komuś nasze pisanie sprawia przyjemność!
dziękujeMy!!!!!!!!

[Mr.Suicide]

We wstępie będę tak bezczelny i ośmielę się orzec, iż obiektywny nie będę ! Poza tym - jak niedawno rzekłem, iż się zjawię, tak też słowa dotrzymuję :)

W każdym razie tytuł, podług mojego rozumowania, sugeruje, że podmiot liryczny (w tym przypadku zbiorowy, bo mniemam, że zeznania zdaje darząca się uczuciami para ;) będzie starał się zobrazować odbiorcy pomysł na pewien nowy etap w swojej dotychczasowej, w miarę harmonijnej egzystencji

W strofie pierwszej mowa jest o wszelkich sprzeczkach, nieporozumieniach, konfliktach, które szczególnie ostatnio niewątpliwie ulegały intensyfikacji, nasilały się; aż do tego stopnia, że obie strony pary obawiały się wręcz kolejnych dni, nie wiedziały, co następna doba może przynieść Zwrotka druga nasuwa pewne wątpliwość Mam dwie opcje na jej odbiór Otóż: 1) plany na świetlaną, ułożoną, pełną pogody przyszłość wydają się być z każdą chwilą odleglejsze, co potęguje obawy odnośnie siły związku i jego ewentualnej, spójnej egzystencji; 2) to, co wydawało się kiedyś niemożliwym, teraz, po latach starań, przybliża się, wręcz urzeczywistnia Jakkolwiek - trudno jest mi się ustosunkować do tych wersów (chociaż bardziej prawdopodobna wydaje mi się możliwość druga ;)

Z następnych strof dowiaduje się odbiorca jak wielki jest staż tegoż związku Niestety jednak pomimo wielu doświadczeń, zdarza im się (obu figurom tworzącym relacje) popełniać głupie i niedojrzały błędy

Na koniec - ciekawa, acz bardzo poruszająca i uniwersalna - pointa Jak by nie było - uczucie zwycięży w każdym momencie Niestety można zaobserwować pewien, dość przykry, paradoks Para często ma problemy z dojściem do consensusu, niewykluczone, że wiele razy dochodzili do wniosku, ażeby dać sobie chwilę oddechu od siebie, tak kiedy są osobno, nie potrafią bez siebie wytrzymać Smutne

Niemniej jednak prawdziwe, a poza tym doświadczyłem tego na własnej skórze Nie wiem czy udało mi się wstrzelić w klucz, ale mnie wiersz przekonuje Wasz styl jest dość specyficzny, należy to przyznać (przynajmniej jak na tę epokę), a pomimo to wspaniale udaje się WaM uciekać od rzeczy, które kiedyś były nowatorskimi Do mnie to trafia :)

Pozdrawiam

[Marlett_oraz_Sosna]

Mr.Suicide

cieszyMy się z tak rozbudowanej analizy
cieszą nas szczególnie słowa "starał się zobrazować"
bo to jest dla nas bardzo ważne - przekazać obraz
nie jesteśmy zbyt biegli w epokach i stylach
ale możemy z całą pewnością odnosić się do dwu:
Renesansu i Romantyzmu
jeszcze raz - dzięki

[Messalin_Nagietka]

troszkę na nie, zbyt dużo achów, echów
a konkrety? skąd ta samotność?
skąd razem?
MN

[Marlett_oraz_Sosna]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

:)

a razem - by pogonić samotność
:):):)

dzięki za pamięć!

ps
a skąd?
bo jest prąd!

:):):)

[Stefan_Rewiński]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

:)

a razem - by pogonić samotność
:):):)

dzięki za pamięć!

ps
a skąd?
bo jest prąd!

:):):)
Czytałem parę razy. Jakoś nie potrafię ocenić. Sorry. Pozdrawiam. Stefan.

[Marlett_oraz_Sosna]

Stefan Rewiński
dzięki za trud

[Pancolek]

Wybaczę nawet:
'pragnieniami
otwarte drzwi do cud-krainy'

Zżyty jestem z tym wierszem, już mówiłem kiedyś.
+

Pancuś

[Marlett_oraz_Sosna]

Pancolek

"rozmyte myśli i pragnieniami
otwarte drzwi do cud-krainy"

nie bardzo możemy załapać - co nie tak?

:):)

bardzo dziękujeMy
bardzo cieszyMy się
z komentu i dobrego myślenia o naszym wierszu