Rozstanie

[kate_804]

nie patrzysz już mi w oczy,
nie patrzysz tak jak ja
lecz wciąż nas jeszcze łączy
spędzony razem czas.

i jak spłoszone zwierzę
biegniesz w gęsty las,
oszukać chcesz sam siebie,
że nie było nigdy nas.

mając wciąż nadzieję,
że zapomnieć uda się,
budzi się sumienie
co każe patrzeć wstecz.

[lubię latawce]

ojej, to się nawet na bloga nie nadaje :(
przykro mi. wierszyk bardzo płytki - choć emocje pewnie i najszczersze
ale jednak w poezji to nie wystarcza ;(

spróbuj jakoś uoryginalnić ten utwór, najlepiej napisać od początku
np. o tym samym rozstaniu, tylko z punktu widzenia... lasu? (je ne sais pas)

w tej formie na pewno na nie.
ale pzdr.
angie