[O przeistoczeni w martwych liter piękno]

[adolf]

O przeistoczeni w martwych liter piękno
Skryci w labiryntach, zamarli w zdań klatce
Rozdarliście duszę - tę własną - tę jedną,
Przekazując całość, tak nie trwałej kartce.

Jak mam was ocalić, odrodzić z odłamków,
Gdy w głosie nie swoim - oddawszy głos chórom
Zaklęliście krzyki, jak w dłoni sieć kształtów
A w czarnej krwi pióra życia scenę drugą.

I krocząc bez-celu, drogą wokół której,
Zbudowali domy ludzie żądni sławy,
Patrzę na nich smutno, z pogardą, z wyrzutem
Wiedząc, że iść mogą ścieżką tylko zjawy.

Na cmentarzach groby, co silne granitem
Pękły pod naciskiem, liści z drzew prastarych
Które wzrosły z wierszy, ze wspomnień, co skryte
Zaowocowały w życia ten wiersz biały.

[Boskie Kalosze]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

W tym szaleństwie jest metoda.
Chyba też zacznę wypowiadać się co o czymś myślę w wierszach, zamiast na Forum ;)



Sonet naszych czasów

Każdy widzi czasy... na jakie zasługuje.
Tak już było od dawna i nic w tym nowego,
i dziś szlachetny rycerz tępi smoka złego
co pizdy ma wśród łusek, zamiast zębów chuje.

Romeo wybrał many, Julia narkotyki,
on do burdeli chodzi, ona ciała daje;
choć powód ten, co dawniej, inne obyczaje:
Kostucha pałę nosi, wonne kosmetyki.

Tylko głupi z mędrcem wciąż mija się po drodze,
po staremu chichocze, jęzor w dół wywiesza,
jak to głupi na jednej podskakuje nodze.

Aż tamten zadziwiony kroki swe przyspiesza
i dumając: "Dlaczego twarz głupiego rada?" -
na najbliższym zakosie prosto w gówno wpada!

[adolf]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

W tym szaleństwie jest metoda.
Chyba też zacznę wypowiadać się co o czymś myślę w wierszach, zamiast na Forum ;)



Sonet naszych czasów

Każdy widzi czasy... na jakie zasługuje.
Tak już było od dawna i nic w tym nowego,
i dziś szlachetny rycerz tępi smoka złego
co pizdy ma wśród łusek, zamiast zębów chuje.

Romeo wybrał many, Julia narkotyki,
on do burdeli chodzi, ona ciała daje;
choć powód ten, co dawniej, inne obyczaje:
Kostucha pałę nosi, wonne kosmetyki.

Tylko głupi z mędrcem wciąż mija się po drodze,
po staremu chichocze, jęzor w dół wywiesza,
jak to głupi na jednej podskakuje nodze.

Aż tamten zadziwiony kroki swe przyspiesza
i dumając: "Dlaczego twarz głupiego rada?" -
na najbliższym zakosie prosto w gówno wpada!



:))) Ty to jednak masz talent ;) Mnie tlyk ozastanaiwaczy już zyskałeś sławę, czy jeszcze nie, ale nie wyobrażam sobie żebyś nie prszeszeł do histori jako jedeN z większych poetów ;) Ale cóż wiemy jak to jest az bvudowaniem trwednów i poezji i wszystko zależy od finansów i to interesy dytkujatredn a ten to co jest wielkie ;/ eh poetów wybiera kapitał i tyle. A ta zaraza od USA nam przyszła ;)

a tak ps. czemu nie odecniasz, że wreszcie nie ma gwiazd ;) i bogów :) ?

pozdcr.
`

[adolf]

a co powiesz o tym?


Do krzyżowca

Ty, co pośród ludzi, zaklęty w znak krzyża
Chmury rwiesz z lekkości, niebu kradniesz czystość,
A w sobie dostrzegasz: lustro, a w nim syna
Który sam przewyższa Boską doskonałość.

Usłuchaj raz jeden, nim rękę złocistą
Co trzyma związane promienie słoneczne,
Podniesiesz tnąc krzyże, niewiernym, grzesznikom:
Czy to wrogie krzyki czy bijące serce?

Powiadam: zła szukasz idąc nie w tę stronę.
Chcąc znaleźć go w innych, znajdziesz, ale w sobie.