Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

  • Odpowiedzi 40
  • Dodano
  • Ostatniej odpowiedzi

Top użytkownicy w tym temacie

Popularne dni

Top użytkownicy w tym temacie

Opublikowano

nie potrzebny wyścig
argumentów
nikła demostracja
słów
zapisane
wypowiedziane
stało się
niezapomniane
słowa są
Jej
a reszta?
chyba powinna stać się
milczeniem

napisałam to tu, w tej chwili, w okienku, więc pewnie dlatego nieudolnie trochę, ale to co przekazać chciałam, to przekazałam.

Opublikowano

Oyey nie brakuje argumentów , ale z Tobš nie ma po prostu o czym dyskutować , a w ogóle jakiego zagadnienia miałabym bronić i wdawać się w polemikę? wpływu upałów na stany psychiczne co po niektórych osób? biggrin.gif

Basiu , komentarz w formie wiersza... pierwszy raz widzę , ale nie wiem do kogo dokładnie się odnosi , do ogólu czy tylko do mnie

Opublikowano
CYTAT (Rose @ Jul 13 2003, 05:48 PM)
co po niektórych osób? biggrin.gif

1. Tworki... tego typu komentarz świadczy źle tylko o jego autorce. Brak kultury aż nadto rzuca się w oczy
2. Jeżeli chce się być taką specjalistka od oceniania, to niestety, przydałoby się podciągnąć troche z polskiego... (patrz cytat)
3. Teraz szczerze. W warstwie technicznej wiersz jest całkiem dobry, ale nie trafia do serca. I nie dlatego, że jest za trudny. Po prostu to czysta operacja chirurgiczna nie mająca ze sztuką wiele wspólnego.
4. Jeśli za moment napiszesz, że masz IQ powyżej 150, a my robaczki marne nie rozumiemy dziecka, to ja całkowicie wysiadam i przestanę wierzyć w inteligentne osoby.
Pozdr.
Opublikowano

O widzę żywa reakcja tylko dlaczego w odwecie, ktoœ chyba się tutaj zdenerwował. Wiersz jeszcze raz powtarzam nie ma na celu trafiać do serca , to jest głownie domena kiczu , łatwy w odczytaniu , wzruszajšcy , trafiajšcy do mas.

Opublikowano

Pomyœl trochę , a nie idziesz tak na łatwiznę smile.gif poza tym , chyba nie będę przytaczała Ci definicji , bo znowu zarzucisz mi , że sie wymšdrzam

PS jak się nie rozumie to najlepszym argumentem jest stwierdzenie: nie podoba mi się smile.gif

Opublikowano

Przecież o to Tobie chodzi, żeby się nie podobał.
A nie podoba mi się, bo do mnie po prostu nie przemawia taka forma.
Naprawdę nie muszą mi się podobać wszystkie style poezji. Uważam, że droga, którą obrałaś jest albo zła, albo nie dla mnie. I to wszystko.
To nie ma nic wspólnego z rozumieniem.
Natomiast pytanie: "co ma na celu wiersz?" jest pytaniem zupełnie i w pełni retorycznym. Ty wiesz i ja wiem. I jeszcze kilka osób. Ale zapewniam, że celów jest wiele.

Opublikowano

Rose sam tytuł ukazuje Twą skłonność do pychy, wg mnie jest deklaracją nieomylności. Podejrzewam, że jakbyś się wczuła w rolę kobiety, która dopiero poroniła i nie będzie mogła mieć dzieci, i postarasz się wyrazić ten ból pisząc jeszcze raz ten wiersz, to wszystkim tu opadną gęby z podziwu. Ale mi się zaraz oberwie rolleyes.gif

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Ostatnio w Warsztacie

    • II.
      Wujek Wołodia ma do tego dryg (Ty wiesz, co!)

      Byliśmy na rowerze: ja, kumpela, i jej gach,
      Nagle mi puściły śruby w mimośrodzie!
      Rama mnie bach, spodnie w piach,
      Rower do kasacji, przyrodzenie jakbym dopiero co się urodził!

      Ale w Piterze mówią, że mój sąsiad, były szpieg , jeden z perełek z korytka KGB,
      Wujek Wołodia, tak nazywają go, ma do tego niezły dryg…

      — Wujek Wołodia?
      — Wujek Wołodia!
      Wujek Wołodia zaraz to załatwi ci!
      Wujku Wołodia, dokręć śruby mi!
      Wujku Wołodia, dokręć śruby w mig!
      Wujku Wołodia, śrubę dokręć mi!


      Posiedź jeszcze, wujek Wołodia dokręci kilka śrub.
      A ciocia Natasza nas zaszyje, milcząc jak grób!
      Cała rodzina, cały blok ją na zabój kocha!
      Ciocię znaną jako Bomba (albo Gocha Locha),
      kochają wszyscy, a do tego, prokuratorski złożyła ślub!

      Więc, ciociu, co jeszcze możesz nam zszyć? Wujek Wołodia nam wszystkim kibić tak zwęził, że zaczęła pić!
      Wszystkich nas związała jego wątpliwego wątku wątła nić!

      — Wujek Wołodia?
      — Wujek Wołodia!
      Wujek Wołodia zaraz to załatwi ci!
      Wujku Wołodia, dokręć śruby mi!
      Wujku Wołodia, dokręć śruby w mig!
      Wujku Wołodia, śrubę dokręć mi!


      Wuju, wy, chwała ci chór wujów dostojny!
      Wuju złamany, odkręć śruby tej wojny!

      Wujku Wołodia, d dokręć śruby!
      Wujku Wołodia, d, dokręć śruby!
      Wujku Wołodia, dokręć, błaga cię Twój lud,
      Wujku Wołodia, rozkręć, blogi, Twój lód błogi!

      Wujku Wołodia, do kręć do wszystkich.... śrub!
      Wujku Wołodia, kręć aż po sam....
      Grób!

      III.
      [...]
      „To minie, jak nad Moskwą majowa burza”

      Jak łzy Ukrainy, jak w ustach palce brudnego psa
      Jak legitymacja członka z ramienia spod ciemnej gwiazdy,
      Jak przesłuchanie w chłodni – aż bać się strach!
      Jak korytarze ponure Łubianki,

      Jak gaz z Nord-Ost, który na cel bierze wiatr,
      Jak niesforna sfora federalnych majorów,
      Sewastopol, Donieck i Ługańsk, wagnerowcy i Specnaz,
      Jak pałujący kobiety chłopcy z Omonotworu...

      To na pewno minie,
      Minie jak zły sen!

      Z mokrym workiem nadzianym na mój durny łeb,
      Ślady na dłoni rażonej paralizatorem,
      Jak moja Rosja, czarny więzienny jem chleb,
      Ale uwierz mi: to wszystko zniknie wnet jak nocna zmora!

      W jaki ślepy zaułek wpędził nas marny los?
      Ale gdzieś na horyzoncie widzę światełko
      Upartej nadziei, wiodące w tunelu głąb...

      Uwierz mi, to też minie!

      Jak swastyka Ruskiego Mira,
      I dym pożarów niesiony przez wiatr,
      Wyroki na dzieci z Penzy i Pitera,
      I policyjna suka nabita dziećmi po dach!

      I twój telewizor, z którego pluje Sołowjow,
      Paragraf 228 i kocioł o piątej,
      I chłopcy z prewencji tępo się śmiejący,
      Gazując kobiety, chłopców i brzdące...

      To wszystko minie jak inne miesiące:
      Jak grudzień, styczeń, luty, maj…
      Minie, bez wątpienia minie!
      Na razie w to im graj
      Ale to ich już ostatnie pląsy!

      Jeszcze mam mokry worek nadziany na dumny łeb,
      Na dłoniach ślady po pieszczocie paralizatora,
      Jak moja Rosja, łykam więzienny chleb,
      Ale uwierz mi: to wszystko minie jak ta sfora od majora!

      Wszystko to wkrótce odejdzie wstecz!
      Za rok, za miesiąc, nawet za godzinę;
      Jeszcze wczoraj dyktator imperium miał u stóp,
      A dziś milczy jak grób:
      Teraz to tylko starzec w kostnicy, zimny trup !
      Wszystko kiedyś minie!

      I bramy Lefortowa runą, kraty - wyrwane z ram,
      A moja Rosja w końcu obudzi się ze snu,
      Jak ten zdradzony podwójnie malezyjski wrak,
      I wiosna w końcu zawita na twój lodowaty próg…

      W jaki ślepy zaułek zaprowadził nas marny los?
      Lecz gdzieś na pochmurnym horyzoncie widzę
      Zapomniane światło, co mnie wyprowadzi stąd!

      Uwierz mi, to też minie!
      To przeminie, na pewno! Na pewno przeminie,
      Za godzinę, za chwilę…
      To wszystko minie!

      IV.
      Hm                                            H7
      Wybaczcie piechocie, że bywa bezrozumna ona tak:
                  Em                                  F♯7
      Ty zawsze na wylocie, gdy nad ziemią wiosna idzie w tan,
                 Hm                  A7               G
      Po chwiejnych schodkach schodzisz w werbli takt…
                  Em  in              Hm/F♯     F♯7        Hm
      Zapłacze po tobie tylko wierzba, siostra wierna twych lat.

      Nie ufaj pogodzie, gdy świat cały skryje się w gęstym dżdżu,
      Nie ufaj piechocie, gdy bitne pieśni wciąż śpiewa bez tchu,
      Nie ufaj jej, nie wierz, gdy słowiki zakrzyczą na cały sad.
      Muszą rozliczyć się jeszcze życie i śmierć ze swych spraw

      Ten czas cię nauczył, że tylko w okopie znajdziesz sens i treść:
      Na przestrzał otwierasz życia drzwi tu...
      Towarzyszu, dziękuję ci za Twój hojny gest:
      Jesteś wciąż w boju i tylko to jedno cię zrywa ze snu –

      Dlaczego odchodzisz, gdy nad ziemią wiosna tańczy do utraty tchu?
      I: dokąd uchodzisz, gdy za plecami jej pieśń cię budzi ze snu?

      Edytowane przez Michał Pawica (wyświetl historię edycji)
  • Najczęściej komentowane w ostatnich 7 dniach




×
×
  • Dodaj nową pozycję...