Obłoki

[Zbyszek_Dwa]

Popatrz najmilsza w górę
tu za tymi listkami
płyną jak po oceanie
waciane białe obłoki.

Czujesz nasze usta
oczy i dusze?
Chłoną jak one
ten czas pod kloszem
błękitny wolny
jak one.

Spójrz na ich drogę
tam za górami posiwieją
pościelą świat kroplami
zasieją białe cumulusy.

Ja też tak chcę
mój Ty przyjacielu.
One jak my
ruszyły w drogę
po mgły
aż do wypełnienia.

Nie śmiej się paskudo.
Płaczesz?
A ja myślałem
że tylko moje oczy
słońce łaskocze.

[teresa943]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Zbyszku, pozwoliłam sobie na taką interpretację / mam nadzieję, że się nie obrazisz,
bo "pociachalam sporo" /

najmilsza popatrz
w górze obłoki
jak nasze usta
i dusze
chłoną czas teraz
błękitny posiwieje
w zamglonej drodze
aż się wypełni

płaczesz

a ja myślałem
że to słońce
łaskocze oczy

Jeszcze raz sory za cięcia.
Peel ciągle kocha; rozmawia w duchu z ukochaną obserwując obłoki (może ona nie żyje?)
Wierzy, że kiedyś się spotkają, gdy wypelni się czas, jest bardzo wzruszony / stara się ukryć sam przed sobą wymykające się spod powiek łzy/ Jest to wiersz o ogromnej niespełnionej miłości i tęsknocie.
No, pewnie się zagalopowałam...tak to ze mną jest.
Przemyśl ten wiersz, uprość...o ile zechcesz. Ja tylko dzielę się odczuciami.
Ty zrobisz jak uważasz.
:)

Serdecznie pozdrawiam
-teresa

[Zbyszek_Dwa]

Oooo, ponownie Marianna:)
Dziękuję za miły wgląd i wyrażone odczucia.
Mmmm, wicher nie straszny
w takich marzeniach.

Pozdrawiam Marianno:)

[Zbyszek_Dwa]

Naprawdę ładnie :) (bez ironii) ciachnęłaś moją interpretację.
Częściej się zagalopowuj – to miłe gdy czytelnik widzi wiele treści.

Ponownie zamysł wiersza jest inny, no może troszkę.
Uproszczenie myśli chyba poprawiło by czytelność
a nawet wyrażone uczucia.
Przemyślę i ciut pociacham.
Dzięki za cierpliwie poświęcony czas.

Dobranoc Tereska :)))

[Wałodzia]

Niebo kojarzy się zawsze z przemijaniem. Odbieramy je refleksyjnie. Mało kto, patrząc na chmurę mówi "chmura" - częściej padają obrazy abstrakcyjne, związane z naszym subiektywnym widzeniem świata. Pewnie dlatego, patrząc w wirujący nad głowami ocean błękitu multiplikujemy nasze emocje, czujemy euforię, wzruszenie, nie raz nie dwa właśnie za chmur przyczyną, roniąc łzy.

==================

Lekko razi mnie pewna niekonsekwencja interpunkcyjna, której nie będę tu opisywał, bo za dużo by opowiadać, a i tak pewnie wynika to z mych subiektywnych przekonań.

Moje ogólne wrażenie jest jak najbardziej pozytywne.
Wałodzia.

[Zbyszek_Dwa]

Witam Wałodzia.
Dziękuję za lekką interpretację i wyrażenie pozytywnego odbioru.
Zapraszm częściej.
Pozdrawiam