Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

chcę najpierw być później
chcę iść za to że stoję
chcę usiąść gdziekolwiek
dojdę aby w końcu sprobować

wyjść jak to mówią
przez tunel
białego światła
kryształ zagryzam
łamiąc zęby przykazań

kalecząc dziąsła


*

nie chcę iść do piekła
ale tam jest o niebo lepiej
nie chcę iść donikąd
prowadzi brak

odpowiedzi
nie chcę iść do odpowiedzi

Opublikowano

gra słowem a ponadto nie wiele więcej, acz tytuł zapowiadał właśnie to więcej. może jestem nadzbyt oczekujący dobrych wierszy, poezji polskiej w dobrym stylu i słowa tego znaczeniu. ale skoro to forum to zabawa, to i niechaj +/- pozostanie. pozdrawiam

Opublikowano
chcę najpierw być później
chcę iść za to że stoję
chcę usiąść gdziekolwiek
dojdę aby w końcu sprobować


Peel nie zna właściwej drogi życia, zastanawia się nad wyborem i postanawia
spróbować

wyjść jak to mówią
przez tunel
białego światła
kryształ zagryzam
łamiąc zęby przykazań

kalecząc dziąsła


iść drogą przykazań, ktore są niezawodne, ale trudne w realizacji (kryształ zagryzam = popełniam błędy) / choć nie chce łamie przykazania kalecząc sam siebie


*

nie chcę iść do piekła
ale tam jest o niebo lepiej
nie chcę iść donikąd
prowadzi brak

odpowiedzi
nie chcę iść do odpowiedzi


na zakończenie stwierdza, że nie chce iść do piekla, choć pełne złudnych pokus, ale też
nie chce iść "donikąd prowadzi brak odpowiedzi", jednak nie chce również odpowiedzi...
choć może wydawać się to bez sensu, czy tylko grą słów, dopatruję się w tym wierszu
przesłania zapowiedzianego w tytule - peel jest przeświadczony, że wiara jest tym światełkiem w tunelu i ona prowadzi, choć wydaje się ciemnością; wierzyć to ufać, a ufać to wierzyć, że się dojdzie do celu mimo popełnianych błędów i niewiedzy.

Tomku, to tak mniej więcej zrozumiałam. Dopiero teraz dotarłam, bo zastrajkował internet. Jeśli nawet Twój zamysł był zupełnie inny, to uważam, że wiersz jest dobry.
:)
Serdecznie pozdrawiam
-teresa

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Magdalena Dwa najpiękniejsze filmy o kowbojach:    
    • @Berenika97 Dzień dobry                                                 Taki miał być ten wiersz chaotyczny , taki był zamiar . Nie wiem czy mi się udał .                                                        Niech ocenia czytelnicy tego wiersza .                                                              Miłego dnia .Pozdrawiam 
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        Moda na "wody"     Ala z Uralu w wisiorze z koralu,   W końcu urlopu, chodzi w litoralu.   Z językiem na boku,   Bywa tam co roku,   Bo moczy swe stopy w  wyschłym Aralu.
    • @niolek Po przeczytaniu wiersz ten został ze mną na dłużej, mimo jego przykrej natury.   Pierwsza myśl, gdy je zauważam. Trzy to liczba nieparzysta, nie - ja, parzysta - one.   Pierwsze wersy od razu sygnalizują o tym specyficznym uczuciu dysonansu - kiedy interakcja społeczna w naszej głowie ulega analitycznej dekonstrukcji. Sama forma wiersza przekazuje tę nerwową energię gonitwy myśli, kiedy fizycznie jesteśmy częścią rozmowy, lecz chaos w naszej głowie nie pozwala nam się skupić. Wyskakujące gdzieniegdzie pytania oraz przypuszczenia podkreślają bitwę z własną percepcją. W tym samym momencie możemy się zastanawiać, czy dwie pozostałe osoby nas wykluczają intencjonalnie, czy może nawet nie są tego świadome? Dla nich to kolejna pogawędka, a dla nas to cały poemat w naszym wnętrzu.   Jeśli miałbym się czegoś przyczepić to detali gramatycznych - kiedy pojawiają się czasowniki w pierwszej osobie zapiszemy je z końcówką "ę" zamiast "e" np. "Chcę pokazać, że tu jestem, próbuję." Również zamieniłbym "tą", na "tę" w wersie "a widzę tą dwójkę ", ponieważ w piśmie, w bierniku poprawna forma to "tę". "Tą" w bierniku występuje bardziej w mowie potocznej.   Ogólnie ciekawy wiersz, w jakiś sposób do mnie dotarł i został ze mną na dłużej. Pozdrawiam :)    
    • świat był miejscem opartym na pewnych stałych   życie przypominało  ścierny papier czas utkany  pospolitym brakiem   aż letni blask pozbawił ich nocy   rwany sen jak tęskni za człowiekiem  drugi człowiek
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...