taki se

[Czesław Naiwny]

och lata szczęśliwe miejsca ukochane
czemuż wy żywoty takie bezlitosne
młodość krótką chwilą życie w oka mgnieniu
składa z nas w ofiarę w stosie przeznaczenia

[Drax]

Witam Waszmości na Forum ;) Ta sama uwaga, co do większości debiutantów: proszę więcej poezji w poezji. Już tłumaczę, o co chodzi. Otóż wiersz jest zbyt dosłowny. Tu wszystko jest jasne, nie ma pola do interpretacji, bo podmiot liryczny wyraża swoje myśli bezpośrenio.

Jest co prawda jakaś próba presonifikacji "życia" przez nadanie mu ludzkiej cechy. Szkoda tylko, że nie wynika z niej nic ponadto, co napisane wprost: że jest bezlistosne. A gdyby tak pociągnąć ten wątek i szerzej opisać życie na kształt bezlitosnego człowieka, pomijając, albo w jakiś sposób zastępując symbolami całą resztę? Mam nadzieję, że rozumiesz, Waść, o co mi chodzi. ;)

Pochwała należy się za krótkość. Utwór nie jest rozwlekły, używa tyle słów, ile potrzeba (może tylko jedno, czy dwa dałoby się wyrzucić). Podoba mi się rym: "mgnieniu - przeznaczenia"; jest dobry. Szkoda, że dwie pierwsze linijki rymują się tak naciąganie. A może te rymy to w ogóle jest przypadek? Jeśli tak, to gratuluję wyczucia w końcówce.

Reasumując: jest potencjał, ale trzeba dużo jeszcze ćwiczyć. Czytać, obserwować metafory, zabiegi stosowane przez innych dla nadnia wierszowi wieloznaczności. I pisać. Nie zrażać się ;)

Pozdrawiam,
Drax

[Rachel_Grass]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Mości Drax wskoczył, wykład przeprowadził i nic dodać nie idzie :)

pozdrawiam Autora i starannego Krytyka.

[Drax]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Veni, vidi, veritas vincet* ;p A tak poważnie to na pewno znalazłoby się jeszcze coś, co możnaby dodać. Trzeba tylko wysilić główkę i pomyśleć, mościa Rachel ;p Zresztą, dobrych rad łatwo udzielać. Trudniej zastosować w praktyce ;)

Ale dzięki za uznanie ;)

Kłaniam się,
Drax

*(łac.) przybyłem, zobaczyłem, prawda niech zwycięży ;p