Dariusz Grudziński Opublikowano 12 Czerwca 2008 Autor Zgłoś Opublikowano 12 Czerwca 2008 Różo czerwona, płomienno ruda Czy kiedy włożę Cię między cuda Nie będziesz czuła się tutaj obco Wśród chłodu - niczym szczyty lodowców Bo człowiek w pędzie codziennych zdarzeń Zapomniał w cudach umieścić marzeń I w duszy wzniecić zwyczajny płomień Pośród swej władzy, podbojów, wojen… Królowo kwiatów, cierni i woni Pragnę przed Tobą się cicho skłonić W tęsknocie serca w zburzeniu zmysłów Jesteś zachwytu kropelką czystą I jeśli złoto, diamenty, władza Jeśli Ci jednak będą przeszkadzać To Cię położę prosto na ziemi Zwykłej i czarnej, pełnej korzeni… I pełnej życia - radości, płaczu… …Ciszy – co więcej niż słowa znaczy
Judyt Opublikowano 14 Czerwca 2008 Zgłoś Opublikowano 14 Czerwca 2008 a ta róża to kwiat-roślina czy ktoś? bo jeśli roślina to niepotrzebie "Cię" można by trochę formą się zająć, ogólnie podobno róże są lubiane, skobnęłam cuś:)ciepłoniaście
Rekomendowane odpowiedzi
Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto
Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.
Zarejestruj nowe konto
Załóż nowe konto. To bardzo proste!
Zarejestruj sięZaloguj się
Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.
Zaloguj się