rozmowy

[kyo]

to wcale nie jest proste – pisać o sobie
i o tym, że nie ogarnia się wszystkiego wokół.

mówisz: musicie być bardzo samotni. tak, jesteśmy.
bo jak inaczej zaglądać bestii w oczy, bogu?

drepczemy, ugniatamy deszcz i liście –
wiem, to śmieszne, ale zapalam fajkę, i jestem

w ogrodzie liter, po prostu
ponad, w głębi. taka karma, dykcja opalonych

skrzydeł. ktoś powie: bzdura, banał! pisanie to jazda
pod górkę, w ciemność nie znającą odpowiedzi, pod

włos który pręży włókno, ponad to czego nie ma –
wydarzy się wkrótce; złączy atom z atomem.

[Pancolek]

Oj tak. Być może trochę interpunkcja krępuje oczy czasami, ale to szkopuł.
Wrócę ++

Pancuś

[Baba_Izba]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

ten wiersz, tchnie nowym powiewem, świeżością
spojrzenia na pisanie poezji. Prostotą.
Z przyjemnością przeczytałam, pozdrawiam serdecznie
- baba

[zak stanisława]

drepczemy, ugniatamy deszcz i liście –
wiem, to śmieszne, ale zapalam fajkę, i jestem

a jeśli nie zapalę? czy nie będę?
:)