Zwątpienia?

[Zbyszek_Dwa]

Grzebię nieporadnie
w puzderku z tym sercem,
już kiedyś widzianym
zwątpieniami szargany.
Obracam w palcach
połyskliwość radości minionych
i każdą kroplę szaleństwa.

Za oknem spokojna czerń
wszechświat ciąży pustką
bez ceremonii drwi
bo w blasku księżyca
przeklinam stary czas
zagubionej drogi.

Stos martwych zdarzeń
a suma ta sama
pod nieczułą, czarną kreską
Próbuję ważyć deżawi
kiedyś to samo Jej co moje
omen – przestroga?
Przed zaniechaniem?

[teresa943]

Zbyszku, wybacz, pogrzebałam w twoim puzderku,
ocaliłam to, co zrozumiałam z przesłania peela:
ciągle wraca do wspomnień o minionej miłości,
którą sam najprawdopodobniej kiedyś zaprzepaścił
przez jakiś "grzech" zaniechania (z braku odwagi?);
czuje się bardzo nieszczęśliwy, ale nie zaprzestaje
rozdrapywania ran...

A oto moja wersja:

Grzebię nieporadnie w puzderku
zwątpieniami szarganym sercem
kiedyś widziane obracam w palcach
połyskliwość radości minionych
i każdą kroplę szaleństwa
za oknem

obojętny wszechświat ciąży
pustką bez ceremonii drwi
w blasku księżyca przeklinam
tamtą drogę zagubioną
w stosie

martwych zdarzeń pod nieczułą
czarną kreską próbuję ważyć
deżawi nasze wspólne czyżby omen – przestroga
przed zaniechaniem

Jeszcze raz przepraszam za to grzebanie.
Wcale nie musisz go brać pod uwagę, ale jeśli się przyda,
będę rada, jeśli nie, potraktuj jak interpretację.
Przekaż peelowi, aby wreszcie wyrzucił puzderko
albo chociaż wyniósł na strych i pozwolił ranom
się zabliźnić.

Słoneczka i uśmiechu.
Serdecznie pozdrawiam
-teresa

[Baba_Izba]

Tak to jest, temat ciagle żywy: miłość. Zwłaszcza wiosną.
PL-u! Wiemy jak jest, ale nigdy nie wiemy - co by było gdyby?
Zbyszku, Teresa dała Ci przykład jak można - inaczej, tak dojrzale poetycko.
Ja też sobie pozwoliłam - temat mnie wciągnął - na pobawienie się Twoim tekstem,
bardziej z przymróżeniem oka, z rymowaniem:

"targany zwątpieniem
z kropelką szaleństwa
obracam puzderko
złote w kształcie serca

za oknem czerń nocy
drwi bez ceremonii
stary czas przeklinam
poplątanej drogi

przybył stos wydarzeń
suma wciąż ta sama
rozważam przestrogę
wyrok zaniechania

kiedyś to co nasze
dzielone na dwoje
teraz serce puste
i nie wiem czy moje"

Swój wiersz przemyśl, zawsze można coś ulepszyć.
Z pozdrowieniami
- baba

[adam sosna]

przeczytałem

[Zbyszek_Dwa]

No tak, dojrzałość poetycka Tereski i Baby:) jest widoczna w obu przeróbkach
mego wiersza. Trzy style i trzy podejścia do tego samego tematu - nauka chyba nie pójdzie w las. Duuuże podpowiedzi za co serdecznie dziękuję.

Gorąco pozdrawiam Tereskę, Babę:) i Adama (za wgląd).

[Zbyszek_Dwa]

Zapomniał bym o Mariannie - przepraszam, bardzo.
Jak by peel miał na wyciągnięcie ręki to o czym marzy, to pewnie te
jego przemyślenia były by inne, całkiem inne.
A napisz że w końcu czy Ci się podoba czy całkiem nie
sympatyczna Marianno - Twoja opinia dla mnie znaczy sporo.
Pozdrawiam.