Wierszyk "konkursowy"

[Rafał Różewicz]

W kategorii "niepełnoletność"
znajdzie się zagrożona nieregularnym
krwawieniem (okazja na zmierzenie
siły swojej miłości z inną)

nowe wcielenie Wertera spróbuje
skakać przez kraty w oknach
(za młody na pozwolenie o broń)
inny w ostatniej chwili wybierze
na przykład piwo

za słowa którymi czytelnicy
rzygają już po kątach
lub oficjalnie tylko na forach
ci odniosą zwycięstwo
i dostaną

bukiet chryzantem z dopiskiem:
„ta dzisiejsza młodzież”

ideę konkursu sprzedajmy kwiaciarni
za łapówkę go ładnie wystroi

czy zapomnieliście że:
„życie powinno pisane być prozą”
przecież taki Stachura
wielki omylny
nawet się powiesił



-Stary

[Koval_ZNowin]

Nie lubię takiej mrocznej tematyki. Może ma w sobie prawdę, ale ja wole wierzyc że jest inaczej, w końcu wyobraźnia nie boli. Podobają mi się pierwsze dwie strofy. Potem mniej sie podoba, może bez tego rzygania? Pozdrawiam:)

[HANIBALL.L]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

prowokator z ciebie, ciekawe co na to ludzie czasów stachury....jest gniew, jest bunt, bo tak widocznie musi być, do tego, jakby konkurs ci jakiś nie wyszedł...życie jest podłe i to jest w tym wierszu, Stary, poszukaj....pozdrawiam

[teresa943]

wylane żale, dobrze
potem przychodzi ulga

pozdrawiam
-teresa

[Rafał Różewicz]

dzięki, co do konkursu to ten wiersz jest trochę "antykonkursowy" i miałem go wysłać, ale napisałem inne, więc ten odpadł i tak go wczoraj odnalazłem.

[Mr.Suicide]

nie wydaje mi się, aby tematyka tekstu była mroczna, czy przygnębiająca. co nie znaczy, że nie oscyluje wokół tego typu terminów i zjawisk nieodzownie towarzyszących człowiekowi.
szczególnie w latach młodości.

zatem - moim zdaniem - podmiot liryczny podejmuje się opowiedzenia, przybliżenia dość typowych sytuacji, w jakich młodzi ludzie mogą się znajdować. w pierwszej strofie mówi się o /raczej/ nieszczęśliwej miłości i próbach zmagania się zeń.

druga zwrotka niejako przedstawia fascynację epoką romantyzmu, dążenia do romantycznego ideału postawy wobec uczucia za jaką uznaje się, w zaprezentowanej przez Goethego powieści epistolarnej 'cierpienia młodego Wertera', prezencję, wizerunek tytułowego bohatera. dążenia do pokazania nowych odcieni sztuki /szczególnie poezji/ tejże epoki, czy generalnie budowanie swoich utworów artystycznych oraz różnych poglądów i teorii na bazie przesłań romantycznych.

w strofie trzeciej zwraca się uwagę na grafomańskie występy, które często się docenia, wychwala i zachęca. oczywiście podmiot liryczny prześmiewa tego typu zajścia. nie można się temu dziwić pod żadnym względem. poza tym wspomina się różne patologie artystycznej płaszczyzny.

ostatnia zwrotka - odniesienie do życiorysu i słów znaczącej postaci polskiej literatury, Edwarda Stachury - jest poniekąd pouczeniem, wskazówką dla ludzi młodych. chociaż dość paradoksalnym.

ciekawy wiersz. podobają mi się odniesienia do Goethego i Stachury. nie mam nic do zarzucenia pod kątem warsztatowym. zostawiam plusa bez względu na to, czy udało mi się trafić w klucz.

pozdrawiam.

[Rafał Różewicz]

dzięki za swoja interpretację, poniekąd jest podobna:P cieszy mnie to, że utwór jest "wieloznaczny". Fajnie, że się podobał. Dziękuję.