Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

"błogosławinie ubodzy duchem (i umysłem) bo do nich należy k(l)urestwo boże"
tak mówił bóg - co prawda nie był Polakiem, ale papiesz strasznie go lubił a więc można od biedy uznać że bóg też był fajny i co prawda nie występuje zbyt często w tefałenie ale na pewno był bardzo porządnym człowiekiem i jak umrze to prezydent francji pojedzie na jego trzecią rocznicę...
a więc nie narzekajmy na ubogich umysłem bo to oni zostaną z(a)bawieni (przez maryję, a jak ktoś odmiennej orientacji to i jej syn się znajdzie, chetny umiłowac każdego)
i nie spychajmy ich wątków w zapomnienie, albowiem - jak w piśmie napisano - dają one świadectwo

(cytowane za: onet.pl)

Opublikowano

Tak się przyglądam temu co się ostatnio wyprawia i oczy mi wychodzą jak bym zobaczył fajne balony. Niektórym chyba wiosna do głowy piep....ła.
Kazelot trafił w centum i powiem więcej. Czy tych którzy namawiają do chorych spisków w imię swojego wybujałego ego nie gnębi skrucha, moralny kac ?
To forum jest takie jak powinno być. To był zamysł założyciela i wlaściciela tego portalu.
Wieć przypominam kilku osobom, że wszyscy tu jesteśmy gośćmi, goooośćmi.
A tak nawiasem - czy postęp to tylko ciągle coś nowego, wymyślnego?
Z nieudanej poezji a raczej początkującej nic nie da się wyciągnąc dla siebie? Nawet komentowanie i pouczanie może dać satysfakcję, hmm zaspokoić wspomniane ego.
To tyle, już mi się więcej nie chce...
Pozdrawiam serdecznie wszystkich niespiskowców, nieklakierów itp. a osoby z duszami poetów, skromnych, cichych, czystych.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


to po ch.. tu wchodzisz? :>
sory, ale to akurat wiem - że nic tu po tobie, wiedz nie widze sensu marnowania mojego limitu na transfer intermetowy w celu poinformowania mnie o tym.

:P

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Okiem ciemnym, zamglonym – mierzę granice Namiętnie lecę – zachwycony tajemnicą Lecz pocałunków w słowa nie zmienię, nie przeliczę Moja najdroższa Tęsknico   Śladem Twoim, z grzechem, z jękiem, z rozpaczą Przez westchnienia, w głąb najgłębszych czeluści Tam, gdzie tylko serca zranione zobaczą To co boli, co dusi   Szmaragdy, brylanty, złoto, Ty To tylko marzenia, niespełnione sny   Zawiedziony zawrócę, bo zbyt wiele, za dużo Serc ludzkich złudnie wabi mnie i nęci Choć nic, a nic w rachunku nie służą A dusza ich dotykiem w dal nie odleci   I znów muszę uciekać, rankiem obudzić I tęsknić, żale urojone w sobie studzić I czuwać poroniony w próżnym zadumaniu W blasku księżyca – w zakochaniu   Szmaragdy, brylanty, złoto, Ty To tylko marzenia, niespełnione sny   Rachuję więc z pogardą – kochającą Ciebie I liczę myśli w nicość próżno spadające Choć ledwo w nich widzę – zakochanego siebie To słyszę, jak serca w samotności konające   I znów muszę uciekać, rankiem obudzić I tęsknić, żale urojone w sobie studzić I czuwać poroniony w próżnym zadumaniu W blasku księżyca – w zakochaniu   Szmaragdy, brylanty, złoto, Ty To tylko marzenia, niespełnione sny
    • @karenka to taka próba pracy nad warsztatem ;) dziękuję za komentarz @Berenika97pracuję nad Echo ;) @Leszek Piotr Laskowski @Poet Ka @violetta @.KOBIETA. Dziękuję Wam!
    • ...myto...   ..cóż winien jestem tobie ja człowiek szary eminencja pośród słów    powiedz język mój stary niewidzialny próg    kracze dziko skacze okruch chleba dziobie kruk    spłać swe myto nim opróżnisz złoty róg    prawdy złogi gardeł wnyk głuchyś ślepcze jam serwuję ci na tacy niemy duszy krzyk..   chytrylis - 2026r. „Gdy ci na górze milkną w obłudzie, niemym krzykiem przemawiają prości ludzie.”   chytrylis
    • Kobiecy głos zamknięty w klatce Klatka z gałązek rudej jarzębiny  Miesza powietrze z dźwiękami lasu Las przystrojony w letnie koniczyny   Skończone słowa, nieskończony żal Że w ramionach wiatru znika twoja pieśń  Wszystkie słońca w kwiatach  Z uśmiechami głaszczą mnie   Ku milczącym chmurom  Rumianych aniołów Płaczę bo mi tęskno  Do śpiewnych ogrodów    Ogrodów radości i ciepłoty rąk Uciekłaś po cichu, droga samotności  Zostawiając tylko Ten horyzont łąk      
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      dziękuję...Tak, trudno trafić na swoją duszę...prawda? :)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...