Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

nie spisane

taka tam chwila
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

taka tam chwila

taka tam chwila

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

najpiękniejsze
to te których jeszcze nie ma
one siadają na ławkach samotnie
zamyślone wypatrują słów
ciągle niedojrzałych
jabłka nie zerwane

najpiękniejsze piszą się same
jakby czarno biały obraz kolorował świt
wymykają się z uśmiechów
w smutku uchylają oczy
ledwie są zaczątkiem treści
nie spisanej
kiełkując w zarodku

najpiękniejsze
nie dotykają białych kartek boleśnie
same przychodzą na papier
niezauważone
gdy czas na nie

kasiaballou

kasiaballou

Opublikowano
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.




powtórzenia mają ściśle określony sens, nie sądzę, aby
w tym wierszu były przypadkowe,
odczytuję, jako uzasadniony i przemyślany zabieg,

czekam zatem na te 'najpiękniejsze', które zawsze 'przed' i to napawa optymizmem :)

pozdrawiam_kasia.
taka tam chwila

taka tam chwila

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

ja też byłabym za pozostawieniem obecnych powtórzeń , to co kryje się za słowem najpiękniejsze wyjaśnia przecież treść strof a to jak zostanie ona odczytana , czy to będzie smutek czy szczerość zależy od czytelnika , wiec nie wiem czy jest sens podkreślać to jeszcze
dziękuję
pozdrawiam

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Berenika97
      Przeczucie

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Migrena   Jacku, bardzo dziękuję za te słowa - czytam je z ogromnym wzruszeniem. To, co napisałeś o „napięciu między materią a tajemnicą", trafia w sedno tego, co próbowałam wyrazić. Rzadko zdarza się, żeby ktoś tak dokładnie i czule odczytał każdy element wiersza. Twoja uwaga o „przystaję w sobie" szczególnie mnie poruszyła - to właśnie ten moment ciszy, o którym piszesz, był dla mnie kluczowy. Dziękuję, że poświęciłeś tyle uwagi i serca na przeczytanie i zrozumienie. To bezcenne. Często  też wracam do tego tekstu:  " Gdybym też miał dar prorokowania i znał wszystkie tajemnice, i posiadał wszelką wiedzę, i wszelką możliwą wiarę, tak iżbym góry przenosił, a miłości bym nie miał, byłbym niczym. (1 Kor 13, 1-3)   Z wdzięcznością i serdecznością pozdrawiam.      @andrew   Bardzo dziękuję! Jakie piękne obrazy! Szczególnie „krwiobieg jak górska rzeka".  Pozdrawiam. :)  @bazyl_prost   Tak, dokładnie - bez niej wszystko tylko funkcjonuje, ale nie żyje. Dziękuję! :) Pozdrawiam.  @petros @Leszczym @piąteprzezdziesiąte @APM @violetta @FaLcorN Bardzo dziękuję!  Pozdrawiam. :) 
    • bazyl_prost
      Przeczucie

      Przez bazyl_prost · Opublikowano

      @Berenika97 miłość jako konstruktor wszystkiego co żywe 
    • Berenika97
      Przeczucie

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Łukasz Jurczyk   Bardzo dziękuję!  Dokładnie tak - ta „martwa tkanka przyzwyczajeń" to chyba coś, co wszyscy znamy. Pozdrawiam. :)  @Marek.zak1   Bardzo dziękuję!  Tak, to smutne, jak wielu ludzi tkwi w tym mechanicznym trybie. Mam nadzieję, że wszyscy kiedyś znajdą miłość, która rozświetli ich codzienność. Dziękuję za refleksję i pozdrawiam serdecznie! :)
    • Berenika97
      O empirio!

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Leszczym   Świetna ta mieszanka melancholii i sarkazmu. Poeta jako ktoś zmuszony do grania roli wyklętego, bo innej gry system nie przewidział. A ta konkluzja o empirystach - cios w samo serce pseudo-obiektywności. Gorzkie i celne.
    • vioara stelelor
      Miłość, oddech

      Przez vioara stelelor · Opublikowano

      @Berenika97Ogromnie dziękuję :) Jak zwykle obrałaś mój wiersz z tkanki słów do szkieletu :)

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...