ciemna strona

[janko]

(...)to nie ciało jest powodem największego bólu
lecz dusza(...)



zagarnęła ją jak swoją własność


czas płynie rytmem przyzwyczajeń
a myśli wracają jak bumerang
pomiędzy ludzkimi kukłami słowa
jak wióry
furkoczą tę samą melodię
jeszcze światło potrafi przywołać zapach
i smak lecz dzień zamyka roleta nocy
budząc oczy demonów

tak trudno oddychać

furtki spięte metalowym ogniwem
uśmiechają się sękami
sosny sypią żółtym pyłem
refren zawraca wieje chłodem

przybądźcie sady wiśniowe
niech stopy zawirują w puchu mleczy
niech uniosą brzęczącym rojem
w miodowy nektar życia

tak trudno oddychać

gdy myśli wracają jak bumerang
a czas płynie rytmem przyzwyczajeń
pomiędzy ludzkimi kukłami rozmowy
jak wióry
furkoczą tę samą melodię
już tylko blask potrafi przywołać zapach
i smak gdy dzień otwiera rolety nocy
budząc oczy sępów

[zak stanisława]

janko, bardzo na tak , ale 'roleta nocy' się powtarza, i jakoś drażni druga powtórka, ale to może tylko mnie? bo znam twoje inne, dobre wiersze? i wymagania rosną?
pozdrawiam ciepło