Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Matko można Matko wierna litościwa
błękit sukni Twego Syna wciaż okrywa
nagie ciało tak przez ludzi poniżone
A za milość tak nikczemnie zbezczeszczone

Noż boleści przeszył srodze Twoje ciało
aby się słowo Boże prawdą stało
i zmartwystał po cierpieniach Boży Syn
dając światu światło odkupienia win

Dziś nie obce jest nam w życiu cierpienie
los nieraz niesie ból łzy i poniżenie
tak często nam ciężko podnieść swój krzyż
po upadkach znów unieść swą głowę wzwyż

Tylko w Tobie nadzieja jak zwykle ożywa
gdy Twój płaszcz nagie ramiona okrywa
Boś Ty Matką najczulszą na świecie
o lilio Ducha Świętego najczystszy kwiecie

Opublikowano

Marto, czytam twoje wiersze. Wszystkie są religijne i nie ma w tym nic złego. Sama także piszę takie. Myślę, że dobrze byłoby, abyś spróbowała zmienić je warsztatowo (to tylko taka moja sugestia), wtedy na pewno wiele zyskałyby i przyciągnęły czytelników, może nawet zastanowiły, a chyba o to chodzi. Zrobisz jak zechcesz, szanuję święte prawo Autora.
Ten wiersz jest modlitwą do Matki Bożej i doskonale nadaje się np. na adorację. Lecz gdyby miał inną formę, na pewno trafiłby do większego grona. Uwielbiam wiersze Ks. Jana Twardowskiego, są proste i współczesne, czytają nie tylko wierzący...polecam.
To takie serdeczne przemyślenia.
Jeśli coś nie tak, sory, nie chciałam urazić.

Cieplutko pozdrawiam
-teresa

Opublikowano
teresa943 dobrze prawi :]

Również uważam, że religijne wiersze wcale nie są gorsze. Po prostu jeśli ma to być poezja, to trzeba nieco innej formy /Twardowski jest dobrym nauczycielem/. Bo w takiej formie nadaje się na tekst, psalm itp.

Pozdrawiam.
Opublikowano

jest to ciekawe zjawisko, jak ktoś napisze wiersz tragiczny jak ten, ale w konwencji modlitwy, to rzesze napiszą, że nie tak, że przydałoby się spróbować inaczej
ale jak ktoś np. napisze modlitwe do szatana w takiej samej konwencji, nie różniącą się warsztatowo to się wtedy masy zlecą aby zagryźć. I czy to nie zaprzecza pewnym wartościom jakie powinna nieść wiara

dla mnie ten wiersz jest tragiczny, już kiedyś pisałem pod innym co o tym sądzę. A widząc monotematyzm w podejmowanym temacie, a i warsztatowo to nadal bez najmniejszego kroku w przód
powiem stanowczo NIE

bez urazy ale dla mnie wiersz w konwencji modlitwy powinien się składać z jednego słowa

MODLITWA

cisza




u ciebie jest krzyk na całe gardło, a tego nie pochwalam
pozdrawiam

Opublikowano

Panie Macieju, mówimy o tekstach o tematyce religijnej. A nie o modlitwach [możesz chyba przyznać, że modlitwa może być również tekstem, nie tylko ciszą. każdy do tego inaczej podchodzi].

Poza tym motyw modlitwy został już podjęty przez wielu poetów.

Modlitwa
Stanisław Grochowiak

Matko Boska od Aniołów
Matko Boska od pająków
Śnieżnych żagli smagła Pani
Sygnaturko z kolczykami
Matko Boska z żółtą twarzą
Matko Boska z orlim piórem
Matko Boska kolonialna
Łzo astralna i kopalna
Wędrująca na pirodze
Fruwająca na korwecie
Na Holendrze latającym
W dumnej pozie na lawecie
Długoręka długoszyja
Złotopalca krągłogłowa
Pysznooka wąskostopa
Żyzna w ludzi jak Europa
O kopalnio naszych natchnień
O fabryko naszych pogód
O kościele naszych cierpień
Na księżyca wąskim sierpie
Matko Boska mądra taka
Żeś jak ogród z plonem łask
Rzuć najmniejszy choćby blask
W ciemne wiersze Grochowiaka

Oprócz Grochowiaka można wymienić choćby Baczyńskiego [modlitwa do Bogarodzicy].

Po prostu mało odkrywczy/nowatorski jest tekst Pani Marty. No i niezbyt dobry pod względem technicznym. Czyli: radziłbym pisać o religii ucząc się np. od Twardowskiego, lub po prostu zmienić rekwizyty w tekście, uatrakcyjnić go. Bo w tej formie wydaje mi się być psalmem, a nie poezją.

Tyle ode mnie. Pozdrawiam.

Opublikowano

Proszę zwrócić uwagę, że psalmy nie są rymowane. Niektóre jednak, aby mogły być śpiewane, ułożone zostały w regularne, rymowane strofy w typowo archaicznym przekładzie.
Marty wiersz nie jest podobny do psalmu,. Są to jakieś przemyślenia, jednak jeśli są one pisane jako wiersz rymowany, powinny mieć uporzadkowaną formę, bo inaczej źle się czyta i tekst wykazuje nieporadność pisarską. A przecież widać, że wersy są 10-cio i 13-to zgłoskowe, rytmu natomiast żadnego nie ma, a kolejność wyrazów jest dopasowywana na siłę, by tylko rym jakiś wyszedł.
Popracuj, Marto, nad techniką, choć wiem, że to nie jest prosta sprawa... Wiersze religijne to bardzo specyficzna forma, a dobrze napisany technicznie wiersz może tu dużo pomóc.
Pozdrawiam Piast

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Macieju! Dla mnie zbudowanie zwrotu "modlitwa do szatana" jest już wielkim nieporozumieniem, ba, jest zbeszczeszczeniem słowa "modlitwa", więc nie dziw się, że takie są reakcje. Bo jak reagować na obłąkańczy wymysł chorych psychicznie ludzi, którzy wymyślili kult szatana, a jeszcze większych psycholi, którzy "modlą" się do niego. Sam kult szatana przecież jest jednym, wielkim, świadomie wybranym ( a może raczej nieświadomie w pijanym, czy narkotycznym amoku ) obłąkaniem prowadzącym do choroby ducha, a ta wymaga pomocy egzorcysty.

Pozdrawiam Piast

p.s. Gdzie ty tu widzisz krzyk na całe gardło? Ja tu widzę spokojnie wyrażane uczucia, choć w słabym warsztacie, to jednak bez krzyku i hałasu...

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Magdalena Dwa najpiękniejsze filmy o kowbojach:    
    • @Berenika97 Dzień dobry                                                 Taki miał być ten wiersz chaotyczny , taki był zamiar . Nie wiem czy mi się udał .                                                        Niech ocenia czytelnicy tego wiersza .                                                              Miłego dnia .Pozdrawiam 
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        Moda na "wody"     Ala z Uralu w wisiorze z koralu,   W końcu urlopu, chodzi w litoralu.   Z językiem na boku,   Bywa tam co roku,   Bo moczy swe stopy w  wyschłym Aralu.
    • @niolek Po przeczytaniu wiersz ten został ze mną na dłużej, mimo jego przykrej natury.   Pierwsza myśl, gdy je zauważam. Trzy to liczba nieparzysta, nie - ja, parzysta - one.   Pierwsze wersy od razu sygnalizują o tym specyficznym uczuciu dysonansu - kiedy interakcja społeczna w naszej głowie ulega analitycznej dekonstrukcji. Sama forma wiersza przekazuje tę nerwową energię gonitwy myśli, kiedy fizycznie jesteśmy częścią rozmowy, lecz chaos w naszej głowie nie pozwala nam się skupić. Wyskakujące gdzieniegdzie pytania oraz przypuszczenia podkreślają bitwę z własną percepcją. W tym samym momencie możemy się zastanawiać, czy dwie pozostałe osoby nas wykluczają intencjonalnie, czy może nawet nie są tego świadome? Dla nich to kolejna pogawędka, a dla nas to cały poemat w naszym wnętrzu.   Jeśli miałbym się czegoś przyczepić to detali gramatycznych - kiedy pojawiają się czasowniki w pierwszej osobie zapiszemy je z końcówką "ę" zamiast "e" np. "Chcę pokazać, że tu jestem, próbuję." Również zamieniłbym "tą", na "tę" w wersie "a widzę tą dwójkę ", ponieważ w piśmie, w bierniku poprawna forma to "tę". "Tą" w bierniku występuje bardziej w mowie potocznej.   Ogólnie ciekawy wiersz, w jakiś sposób do mnie dotarł i został ze mną na dłużej. Pozdrawiam :)    
    • świat był miejscem opartym na pewnych stałych   życie przypominało  ścierny papier czas utkany  pospolitym brakiem   aż letni blask pozbawił ich nocy   rwany sen jak tęskni za człowiekiem  drugi człowiek
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...