****

[Kawka]

Jesteś melodią, którą słyszę codziennie
W pieśni ptaków radosnych
Szumie liści drzew wiecznych
Drgnieniem strun harfy, przez Apolla dotkniętej


Jesteś obrazem, na który patrzę zawsze
Jak na pejzaż dziewiczy
Zagubiony klucz ptaków
Jak płótna w luwryjskiej zamknięte galerii


Jesteś zapachem, co raz tylko się czuje
Lecz na zawsze pamięta
Wdychając wonie kwiecia
Wzdłuż elizejskiego rosnącego pola


Jesteś smakiem, co usta rozpala
niczym trucizna, co do śmierci nektarem zostaje



--------------------------------------------------------




To jest mój naprawdę pierwszy wiersz, nigdy wcześniej niczego nie napisałem, dlatego daleko mu od ideału ;) Dzięki za komentarze.

[H.Lecter]

Słowo cię słucha,panujesz nad nim. Jak na początek to bardzo dużo.Zapomnij tylko o szkole [przepraszam jeśli cię odmładzam nadmiernie] ,wszystkim co do tej pory przeczytałaś,o kanonach i wzorach.Nazwij to co naprawdę czujesz ,kiedy jesteś z Nim.Własnym językiem.Wtedy będzie dobrze.Pozdrawiam ciepło.

[Mała wielka]

Słowa jak natchnione fruną w czasie czytania. Bardzo ładne nawiązanie do mitów, starożytności.
Uczucia są nieprzemijalne.
W opisie uwzględnienie zmysłów. Pozytywnie :)

[kaja-maja28]

podoba mi się,choć w 2giej zwrotce 3ci ewrset 2gi wyraz napisałabym
'kluczem'ptaków(szukających swojego gniazda)
i pod 4ym wrsetem dodałabym(pod pancerną szybą)
na końcu (chcę być z Tobą bo...)

melodię w sercu masz
taką jak śpiewa ptak
choć jesteś pod pancerną szybą
dotrę choć obawę mam :):)
ale mi się marzy:):)
oj to tak :)
ale można układać wiersze dalej:)
Pozdrawiam milutko:)