Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

oko ma władzę nad tobą
i mną
zamieszkało w abstrakcji
układów nerwowych

dobrotliwie buduje
drogi mosty i szpitale
sponsoruje też
nowe rodzaje broni

jego natura jest więc
dualistyczna

pachnie spracowanymi
dłońmi szarych ludzi
i krwią ściekającą
z rąk królów

oko siedzi w kieszeni
patrząc na świat
z zielonych banknotów

Opublikowano

na szybcika, widać:) ale pomysł jest i warto to dopieścić

plusy za oblicza opatrzności, jednodolarówka na końcu rozwala (w pozytywnym sensie, nie w sensie że wiersz rozwala:)wiersz podsumowuje:))

czepiałabym się ściekającej..źle brzmi, poza tym tu dłonie, tu ręce.. może by to jakoś ciekawie rozwiązać, pomyśl nad tym

"oko ma władzę" i to wystarczy, niepotrzebnie dodawać "nad tobą i mną"

"jego natura jest więc
dualistyczna" ------------------- to jest dobre, dobrze mi brzmi, ale nie wiem czy..potrzebne:)chyba że wrzucisz to bez "więc" przed "dobrotliwie buduje"

tyle uwag na teraz, wrócę
pozdrawiam
/m.

Opublikowano

Dobry wiersz. A już myślałem, że to kolejna wariacja na temat tego jaki to Bóg jest wredny,
bo pozwala się ludziom zabijać do (wolnej) woli.

zamieszkało w abstrakcji
układów nerwowych
- to moim zdaniem najlepszy fragment.

Pozdrawiam.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • To kredkami da się temperować inne kredki?
    • Szedł drogą cienia  w rytm cierpienia zasłaniał czernią kolory od promieni słońca był odosobniony Szedł cień drogą w mroku  ubrany w czerni otchłań Nie zna słońca i świata w kolorach Zawsze jest z nami czy może jednak nie cień tylko gdy światło oświetla ciebie jego ją ich tych tamtych i mnie  czy cień rzuca cień czy za cieniem też ciągnie się jakiś cień niewidzialny okiem jak ludz kie czy w cieniu cienia może być jakieś życie i szansa by jak róża wyrosła ubrana w sztuķę ciuchem poezja lub obraz  wiersz albo książka  muzyka piosnka  cień przy tobie wytrwale krok za krokiem zmierza jak się pozbyć cienia gdy umierasz to go już nje ma gdy przysypie trumnę ziemia  gdy popioly zapakują w urnę a cień został sam tam i kogo innego stalkuje wiecznie idąc z nim krok za krokiem dzień po dniu cieniu mój  mój prześladowco  czy ty byt swój zawdzięczasz ciemnym mrokom czy to słońca zasługa że jesteś tutaj dzisiaj jak wczoraj jak obyś dożył jutra i przekonał się że żyjesz gdy twój cień jest tutaj jak będzie aż urna aż trumna aż dusza wywedruje z tego opakowania ze skóry    wers który by poruszył by mógł się zdarzyć  zajęty głupotą własną ośmielam się marzyć  czyż marzenia jednak nie są od tego by się nie spełniać by mogły trwać jak nadzieja w nas żywa  choćby dusza martwa  to zdarza się pływać w myślach wśród rzeki miodu i mleka pełnej  bujanie w obłokach zupełnie  i niebieskie migdały jak oczy które na popiół zszarzały z latami  wypalone paczki  papierosów  blizny jak znaczki  karma znajdzie sposób  wypite flaszki kibel zarzygany o czym to ja aha   
    • @Nata_Kruk Dzięki. Ten wers miał właśnie nie domykać.
    • Prosto w twoje objęcia  Piękna damo ze zdjęcia! 
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Kornel to nie Twoja liga, dlatego tracisz czas pod tym wierszem.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...