Sprytny komar

[Gabriela Jarmolińska]

Komar jestem nad komary
Nie za młody, nie za stary.
Nocne ja prowadzę życie
Wtedy gdy wy ludzie śpicie
I jak tylko światła zgasną
Ja czatuję kiedy ciała zasną.
No a wtedy się zaczyna walka
Komar kontra człowieczyna.
Lecę sobie bzy
Patrzę jakieś ciało śpi,
Ale najem się do syta.
-Co to? Ciało łapkę chwyta.
Potem ciało z łapką biega,
Chce mnie zatłuc!
Marne szanse ma kolega.
Czekam aż się uspokoi.
-Jak on się komara boi!
Ale nie!On chodzi, patrzy, coś pod nosem mruczy
Ukłuję go w locie,
Bo mi w brzuchu burczy.
Lecę sobie bzy
Już smak czuję krwi,
A to ciało w szał wpada
Łapką jak szablą włada,
Wymachuje, podskakuje
Chyba ciało źle się czuje.
Znów się chowam
Skrytkę mam
Tutaj sobie poczekam
Ciało się zasapie
Może zaśnie na kanapie.
Znów się ciało położyło
Kołdrą już się nie nakryło
Do ataku się szykuję
Już się smakiem oblizuję
Prawie ciało mam
Słodkiej smak krwi czuję,
A te ciało z łóżka wyskakuje.
Gdzie usłyszy me bzykanie
Leci myśli, że mnie dostanie.
A ja komar nad komary
Nie za młody, nie za stary
Doświadczenie mam
Ciała obyczaje znam.
Zaśnie prędzej niż wie sam.
Wtedy najem się do syta
Uczta będzie znakomita.
Ciało będzie spało
Ani się nie ruszy
Nawet nie poczuje
Jak się w jego ciało wkłuję.
Potem schowam się...
Gdzie wam nie powiem,
Bo jak ciało to przeczyta
To mnie bez biegania schwyta.

[zak stanisława]

jak zwykle dowcipne, ale do oszlifu, gubisz rytm
pozdryES

[rzemieslnik slowa]

Siedzi komar na łapie
I krew żłopie haustami,
Ślina z gęby mu kapie
I się miesza z krwinkami.

Bzyczy komar nad uchem
Jakiś sprośny kawałek,
Zaraz wezmę poduchę
I przyłożę mu w pałę!

Zbudził się komar z drzemki,
Poczuł wielki ból głowy,
Szybko włożył ciżemki
I wyruszył na łowy.

Siedzi komar na ścianie,
Siedzi tak już od rana...
Czy coś z niego zostanie,
Gdy utłukę go z glana?

Kiedyś pewien komar
(a było to w maju)
Poleciał na towar –
Studenta na haju.
Czuł przyjemne ciepło,
Gdy ostro tankował.
Wtem! Serce mu pękło!
Powód? Przedawkował.

Beknął raz sobie komar po wieczornym posiłku,
Wytarł gębę rękawem i podrapał po tyłku.

Lata komar, lata gdzieś nad żyrandolem,
Kiedy go wypatrzę – prysnę muchozolem!

Ech! O komarach to ja mógłbym tak długo... chałturzyć.

[Panna Jekyll]

lubię rymy, choć sama ich nie używam; czyta się w miarę fajnie, choć czasami wpada się do "niezaklejonych dziur" rytmiki wiersza
pozdrawiam