ostatnie słowo

[Spiro]

noc z deszczem nieuchronnie wsiąka w ziemię
powietrze nad ranem robi się kwaśne rozpala
wrzody ale chwytam łapczywie każdy haust
zanim karmel zakrzepnie we krwi

nie roznoszę dobrych wiadomości i nie potrzebuję
nagrody całkowicie nieprzemakalny obserwuję
makabryczną choreografię w kartonowym mieszkaniu
gips usztywnia relacje ale nie tworzy barier
dźwiękom zza ściany

postsynchrony już nie pomogą
brak miejsca żeby wszystko wtłoczyć
pożar na antypodach i wielki chłód
nie stworzą nowego porządku
w mojej głowie

perspektywy rozbiegają się na ostatnim okrążeniu
skończy się zapaścią czy rozdarciem - nieważne
ostatecznie czas to żadna osobliwość

[Stefan_Rewiński]

Ciekawe. Pozdrawiam serdecznie. Stefan.

[Spiro]

dziękuję Kalinko, poprawiłem. masz dużo racji i będę się przyglądał

[Dotyk]

dokładnie jak kalina.
Poza tym - odchodzić, zbyt wiele i za gęsto zmetaforyzowany i nie zawsze ciekawie i fortunnie, np.:

"całkowicie nieprzemakalny obserwuję
makabryczną choreografię w kartonowym mieszkaniu
gips usztywnia relacje"

"robi się kwaśne rozpala
wrzody ale chwytam łapczywie każdy haust
zanim karmel zakrzepnie we krwi"

Przesterowane, ale warto poczekać i wziąć na warsztat od nowa.

pozdrawiam - mirka

[Spiro]

dzięki za uwagi. chwilowo nie wiem których motywów się pozbyć, ale faktycznie jest gęsto. poleży to schudnie ;)